Verbum

анлайнавы слоўнік

кунту́шны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кунту́шны	кунту́шная	кунту́шнае	кунту́шныя
Р.	кунту́шнага	кунту́шнай кунту́шнае	кунту́шнага	кунту́шных
Д.	кунту́шнаму	кунту́шнай	кунту́шнаму	кунту́шным
В.	кунту́шны (неадуш.) кунту́шнага (адуш.)	кунту́шную	кунту́шнае	кунту́шныя (неадуш.) кунту́шных (адуш.)
Т.	кунту́шным	кунту́шнай кунту́шнаю	кунту́шным	кунту́шнымі
М.	кунту́шным	кунту́шнай	кунту́шным	кунту́шных

Крыніцы: piskunou2012.

Ку́нцавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ку́нцаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ку́нцаўшчынскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ку́нцаўшчынскі	ку́нцаўшчынская	ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскія
Р.	ку́нцаўшчынскага	ку́нцаўшчынскай ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскага	ку́нцаўшчынскіх
Д.	ку́нцаўшчынскаму	ку́нцаўшчынскай	ку́нцаўшчынскаму	ку́нцаўшчынскім
В.	ку́нцаўшчынскі (неадуш.) ку́нцаўшчынскага (адуш.)	ку́нцаўшчынскую	ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскія (неадуш.) ку́нцаўшчынскіх (адуш.)
Т.	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскай ку́нцаўшчынскаю	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскімі
М.	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскай	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ку́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

кунцы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Кунцэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Куньлу́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне