карбана́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбана́тны |
карбана́тная |
карбана́тнае |
карбана́тныя |
| Р. |
карбана́тнага |
карбана́тнай карбана́тнае |
карбана́тнага |
карбана́тных |
| Д. |
карбана́тнаму |
карбана́тнай |
карбана́тнаму |
карбана́тным |
| В. |
карбана́тны (неадуш.) карбана́тнага (адуш.) |
карбана́тную |
карбана́тнае |
карбана́тныя (неадуш.) карбана́тных (адуш.) |
| Т. |
карбана́тным |
карбана́тнай карбана́тнаю |
карбана́тным |
карбана́тнымі |
| М. |
карбана́тным |
карбана́тнай |
карбана́тным |
карбана́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карбанатызава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карбанатызу́ецца |
карбанатызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
карбанатызава́ўся |
карбанатызава́ліся |
| ж. |
карбанатызава́лася |
| н. |
карбанатызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карбанатызу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбанатызава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карбанатызу́ецца |
карбанатызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
карбанатызава́ўся |
карбанатызава́ліся |
| ж. |
карбанатызава́лася |
| н. |
карбанатызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
карбанатызава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбанатыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карбанатыза́цыя |
| Р. |
карбанатыза́цыі |
| Д. |
карбанатыза́цыі |
| В. |
карбанатыза́цыю |
| Т. |
карбанатыза́цыяй карбанатыза́цыяю |
| М. |
карбанатыза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбанаты́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карбанаты́т |
карбанаты́ты |
| Р. |
карбанаты́ту |
карбанаты́таў |
| Д. |
карбанаты́ту |
карбанаты́там |
| В. |
карбанаты́т |
карбанаты́ты |
| Т. |
карбанаты́там |
карбанаты́тамі |
| М. |
карбанаты́це |
карбанаты́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбаніё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карбаніё́н |
карбаніё́ны |
| Р. |
карбаніё́на |
карбаніё́наў |
| Д. |
карбаніё́ну |
карбаніё́нам |
| В. |
карбаніё́н |
карбаніё́ны |
| Т. |
карбаніё́нам |
карбаніё́намі |
| М. |
карбаніё́не |
карбаніё́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбанізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбанізава́ны |
карбанізава́ная |
карбанізава́нае |
карбанізава́ныя |
| Р. |
карбанізава́нага |
карбанізава́най карбанізава́нае |
карбанізава́нага |
карбанізава́ных |
| Д. |
карбанізава́наму |
карбанізава́най |
карбанізава́наму |
карбанізава́ным |
| В. |
карбанізава́ны (неадуш.) карбанізава́нага (адуш.) |
карбанізава́ную |
карбанізава́нае |
карбанізава́ныя (неадуш.) карбанізава́ных (адуш.) |
| Т. |
карбанізава́ным |
карбанізава́най карбанізава́наю |
карбанізава́ным |
карбанізава́нымі |
| М. |
карбанізава́ным |
карбанізава́най |
карбанізава́ным |
карбанізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.