карата́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карата́жны |
карата́жная |
карата́жнае |
карата́жныя |
| Р. |
карата́жнага |
карата́жнай карата́жнае |
карата́жнага |
карата́жных |
| Д. |
карата́жнаму |
карата́жнай |
карата́жнаму |
карата́жным |
| В. |
карата́жны (неадуш.) карата́жнага (адуш.) |
карата́жную |
карата́жнае |
карата́жныя (неадуш.) карата́жных (адуш.) |
| Т. |
карата́жным |
карата́жнай карата́жнаю |
карата́жным |
карата́жнымі |
| М. |
карата́жным |
карата́жнай |
карата́жным |
карата́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карата́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карата́йка |
карата́йкі |
| Р. |
карата́йкі |
карата́ек |
| Д. |
карата́йцы |
карата́йкам |
| В. |
карата́йку |
карата́йкі |
| Т. |
карата́йкай карата́йкаю |
карата́йкамі |
| М. |
карата́йцы |
карата́йках |
Крыніцы:
piskunou2012.
карата́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карата́ю |
карата́ем |
| 2-я ас. |
карата́еш |
карата́еце |
| 3-я ас. |
карата́е |
карата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карата́ў |
карата́лі |
| ж. |
карата́ла |
| н. |
карата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карата́й |
карата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карата́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караткава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караткава́ты |
караткава́тая |
караткава́тае |
караткава́тыя |
| Р. |
караткава́тага |
караткава́тай караткава́тае |
караткава́тага |
караткава́тых |
| Д. |
караткава́таму |
караткава́тай |
караткава́таму |
караткава́тым |
| В. |
караткава́ты (неадуш.) караткава́тага (адуш.) |
караткава́тую |
караткава́тае |
караткава́тыя (неадуш.) караткава́тых (адуш.) |
| Т. |
караткава́тым |
караткава́тай караткава́таю |
караткава́тым |
караткава́тымі |
| М. |
караткава́тым |
караткава́тай |
караткава́тым |
караткава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караткаве́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
караткаве́чнасць |
| Р. |
караткаве́чнасці |
| Д. |
караткаве́чнасці |
| В. |
караткаве́чнасць |
| Т. |
караткаве́чнасцю |
| М. |
караткаве́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.