Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карана́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
карана́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

карана́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карана́ты карана́тая карана́тае карана́тыя
Р. карана́тага карана́тай
карана́тае		 карана́тага карана́тых
Д. карана́таму карана́тай карана́таму карана́тым
В. карана́ты (неадуш.)
карана́тага (адуш.)		 карана́тую карана́тае карана́тыя (неадуш.)
карана́тых (адуш.)
Т. карана́тым карана́тай
карана́таю		 карана́тым карана́тымі
М. карана́тым карана́тай карана́тым карана́тых

Крыніцы: piskunou2012.

каранацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каранацы́йны каранацы́йная каранацы́йнае каранацы́йныя
Р. каранацы́йнага каранацы́йнай
каранацы́йнае		 каранацы́йнага каранацы́йных
Д. каранацы́йнаму каранацы́йнай каранацы́йнаму каранацы́йным
В. каранацы́йны (неадуш.)
каранацы́йнага (адуш.)		 каранацы́йную каранацы́йнае каранацы́йныя (неадуш.)
каранацы́йных (адуш.)
Т. каранацы́йным каранацы́йнай
каранацы́йнаю		 каранацы́йным каранацы́йнымі
М. каранацы́йным каранацы́йнай каранацы́йным каранацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карана́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карана́цыя карана́цыі
Р. карана́цыі карана́цый
Д. карана́цыі карана́цыям
В. карана́цыю карана́цыі
Т. карана́цыяй
карана́цыяю		 карана́цыямі
М. карана́цыі карана́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каранда́ш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каранда́ш карандашы́
Р. карандаша́ карандашо́ў
Д. карандашу́ карандаша́м
В. каранда́ш карандашы́
Т. карандашо́м карандаша́мі
М. карандашы́ карандаша́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каранда́шны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каранда́шны каранда́шная каранда́шнае каранда́шныя
Р. каранда́шнага каранда́шнай
каранда́шнае		 каранда́шнага каранда́шных
Д. каранда́шнаму каранда́шнай каранда́шнаму каранда́шным
В. каранда́шны (неадуш.)
каранда́шнага (адуш.)		 каранда́шную каранда́шнае каранда́шныя (неадуш.)
каранда́шных (адуш.)
Т. каранда́шным каранда́шнай
каранда́шнаю		 каранда́шным каранда́шнымі
М. каранда́шным каранда́шнай каранда́шным каранда́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кара́ндашы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кара́ндашы
Р. Кара́ндашаў
Д. Кара́ндашам
В. Кара́ндашы
Т. Кара́ндашамі
М. Кара́ндашах

каранда́шык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каранда́шык каранда́шыкі
Р. каранда́шыка каранда́шыкаў
Д. каранда́шыку каранда́шыкам
В. каранда́шык каранда́шыкі
Т. каранда́шыкам каранда́шыкамі
М. каранда́шыку каранда́шыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Каранды́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каранды́
Р. Карандо́ў
Д. Каранда́м
В. Каранды́
Т. Каранда́мі
М. Каранда́х

Каране́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каране́вічы
Р. Каране́віч
Каране́вічаў
Д. Каране́вічам
В. Каране́вічы
Т. Каране́вічамі
М. Каране́вічах