выпраме́ньвальнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпраме́ньвальнасць |
выпраме́ньвальнасці |
| Р. |
выпраме́ньвальнасці |
выпраме́ньвальнасцяў выпраме́ньвальнасцей |
| Д. |
выпраме́ньвальнасці |
выпраме́ньвальнасцям |
| В. |
выпраме́ньвальнасць |
выпраме́ньвальнасці |
| Т. |
выпраме́ньвальнасцю |
выпраме́ньвальнасцямі |
| М. |
выпраме́ньвальнасці |
выпраме́ньвальнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
выпраме́ньвальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпраме́ньвальнік |
выпраме́ньвальнікі |
| Р. |
выпраме́ньвальніка |
выпраме́ньвальнікаў |
| Д. |
выпраме́ньвальніку |
выпраме́ньвальнікам |
| В. |
выпраме́ньвальнік |
выпраме́ньвальнікі |
| Т. |
выпраме́ньвальнікам |
выпраме́ньвальнікамі |
| М. |
выпраме́ньвальніку |
выпраме́ньвальніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпраме́ньвальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпраме́ньвальны |
выпраме́ньвальная |
выпраме́ньвальнае |
выпраме́ньвальныя |
| Р. |
выпраме́ньвальнага |
выпраме́ньвальнай выпраме́ньвальнае |
выпраме́ньвальнага |
выпраме́ньвальных |
| Д. |
выпраме́ньвальнаму |
выпраме́ньвальнай |
выпраме́ньвальнаму |
выпраме́ньвальным |
| В. |
выпраме́ньвальны (неадуш.) выпраме́ньвальнага (адуш.) |
выпраме́ньвальную |
выпраме́ньвальнае |
выпраме́ньвальныя (неадуш.) выпраме́ньвальных (адуш.) |
| Т. |
выпраме́ньвальным |
выпраме́ньвальнай выпраме́ньвальнаю |
выпраме́ньвальным |
выпраме́ньвальнымі |
| М. |
выпраме́ньвальным |
выпраме́ньвальнай |
выпраме́ньвальным |
выпраме́ньвальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
выпраме́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выпраме́ньванне |
| Р. |
выпраме́ньвання |
| Д. |
выпраме́ньванню |
| В. |
выпраме́ньванне |
| Т. |
выпраме́ньваннем |
| М. |
выпраме́ньванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпраме́ньваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпраме́ньваны |
выпраме́ньваная |
выпраме́ньванае |
выпраме́ньваныя |
| Р. |
выпраме́ньванага |
выпраме́ньванай выпраме́ньванае |
выпраме́ньванага |
выпраме́ньваных |
| Д. |
выпраме́ньванаму |
выпраме́ньванай |
выпраме́ньванаму |
выпраме́ньваным |
| В. |
выпраме́ньваны выпраме́ньванага |
выпраме́ньваную |
выпраме́ньванае |
выпраме́ньваныя |
| Т. |
выпраме́ньваным |
выпраме́ньванай выпраме́ньванаю |
выпраме́ньваным |
выпраме́ньванымі |
| М. |
выпраме́ньваным |
выпраме́ньванай |
выпраме́ньваным |
выпраме́ньваных |
Кароткая форма: выпраме́ньвана.
выпраме́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выпраме́ньваецца |
выпраме́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выпраме́ньваўся |
выпраме́ньваліся |
| ж. |
выпраме́ньвалася |
| н. |
выпраме́ньвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпраме́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выпраме́ньвае |
выпраме́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выпраме́ньваў |
выпраме́ньвалі |
| ж. |
выпраме́ньвала |
| н. |
выпраме́ньвала |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпраме́ньваючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпраме́ньваючы |
выпраме́ньваючая |
выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючыя |
| Р. |
выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючай выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючых |
| Д. |
выпраме́ньваючаму |
выпраме́ньваючай |
выпраме́ньваючаму |
выпраме́ньваючым |
| В. |
выпраме́ньваючы выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючую |
выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючыя |
| Т. |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючай выпраме́ньваючаю |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючымі |
| М. |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючай |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпраме́ньваючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпраме́ньваючы |
выпраме́ньваючая |
выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючыя |
| Р. |
выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючай выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючых |
| Д. |
выпраме́ньваючаму |
выпраме́ньваючай |
выпраме́ньваючаму |
выпраме́ньваючым |
| В. |
выпраме́ньваючы выпраме́ньваючага |
выпраме́ньваючую |
выпраме́ньваючае |
выпраме́ньваючыя |
| Т. |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючай выпраме́ньваючаю |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючымі |
| М. |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючай |
выпраме́ньваючым |
выпраме́ньваючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выпрамі́цель
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрамі́цель |
выпрамі́целі |
| Р. |
выпрамі́целя |
выпрамі́целяў |
| Д. |
выпрамі́целю |
выпрамі́целям |
| В. |
выпрамі́цель |
выпрамі́целі |
| Т. |
выпрамі́целем |
выпрамі́целямі |
| М. |
выпрамі́целі |
выпрамі́целях |
Крыніцы:
krapivabr2012.