абсту́каць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абсту́каю |
абсту́каем |
| 2-я ас. |
абсту́каеш |
абсту́каеце |
| 3-я ас. |
абсту́кае |
абсту́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
абсту́каў |
абсту́калі |
| ж. |
абсту́кала |
| н. |
абсту́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абсту́кай |
абсту́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абсту́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абсту́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абсту́кванне |
| Р. |
абсту́квання |
| Д. |
абсту́кванню |
| В. |
абсту́кванне |
| Т. |
абсту́кваннем |
| М. |
абсту́кванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
абсту́кваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абсту́кваю |
абсту́кваем |
| 2-я ас. |
абсту́кваеш |
абсту́кваеце |
| 3-я ас. |
абсту́квае |
абсту́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абсту́кваў |
абсту́квалі |
| ж. |
абсту́квала |
| н. |
абсту́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абсту́квай |
абсту́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абсту́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абступа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абступа́юся |
абступа́емся |
| 2-я ас. |
абступа́ешся |
абступа́ецеся |
| 3-я ас. |
абступа́ецца |
абступа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
абступа́ўся |
абступа́ліся |
| ж. |
абступа́лася |
| н. |
абступа́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абступа́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абступа́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
абступа́ем |
| 2-я ас. |
- |
абступа́еце |
| 3-я ас. |
абступа́е |
абступа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
абступа́ў |
абступа́лі |
| ж. |
абступа́ла |
| н. |
абступа́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абступа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абсту́пачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абсту́пачка |
абсту́пачкі |
| Р. |
абсту́пачкі |
абсту́пачак |
| Д. |
абсту́пачцы |
абсту́пачкам |
| В. |
абсту́пачку |
абсту́пачкі |
| Т. |
абсту́пачкай абсту́пачкаю |
абсту́пачкамі |
| М. |
абсту́пачцы |
абсту́пачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
абступі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
абсту́пім |
| 2-я ас. |
- |
абсту́піце |
| 3-я ас. |
абсту́піць |
абсту́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
абступі́ў |
абступі́лі |
| ж. |
абступі́ла |
| н. |
абступі́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абступі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абсту́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсту́плены |
абсту́пленая |
абсту́пленае |
абсту́пленыя |
| Р. |
абсту́пленага |
абсту́пленай абсту́пленае |
абсту́пленага |
абсту́пленых |
| Д. |
абсту́пленаму |
абсту́пленай |
абсту́пленаму |
абсту́пленым |
| В. |
абсту́плены (неадуш.) абсту́пленага (адуш.) |
абсту́пленую |
абсту́пленае |
абсту́пленыя (неадуш.) абсту́пленых (адуш.) |
| Т. |
абсту́пленым |
абсту́пленай абсту́пленаю |
абсту́пленым |
абсту́пленымі |
| М. |
абсту́пленым |
абсту́пленай |
абсту́пленым |
абсту́пленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
абсту́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсту́плены |
абсту́пленая |
абсту́пленае |
абсту́пленыя |
| Р. |
абсту́пленага |
абсту́пленай абсту́пленае |
абсту́пленага |
абсту́пленых |
| Д. |
абсту́пленаму |
абсту́пленай |
абсту́пленаму |
абсту́пленым |
| В. |
абсту́плены (неадуш.) абсту́пленага (адуш.) |
абсту́пленую |
абсту́пленае |
абсту́пленыя (неадуш.) абсту́пленых (адуш.) |
| Т. |
абсту́пленым |
абсту́пленай абсту́пленаю |
абсту́пленым |
абсту́пленымі |
| М. |
абсту́пленым |
абсту́пленай |
абсту́пленым |
абсту́пленых |
Кароткая форма: абсту́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
абстыне́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абстыне́нт |
| Р. |
абстыне́нта |
| Д. |
абстыне́нту |
| В. |
абстыне́нта |
| Т. |
абстыне́нтам |
| М. |
абстыне́нце |
Крыніцы:
piskunou2012.