Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

караво́кі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караво́кі караво́кая караво́кае караво́кія
Р. караво́кага караво́кай
караво́кае		 караво́кага караво́кіх
Д. караво́каму караво́кай караво́каму караво́кім
В. караво́кі (неадуш.)
караво́кага (адуш.)		 караво́кую караво́кае караво́кія (неадуш.)
караво́кіх (адуш.)
Т. караво́кім караво́кай
караво́каю		 караво́кім караво́кімі
М. караво́кім караво́кай караво́кім караво́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караву́л караву́лы
Р. караву́ла караву́лаў
Д. караву́лу караву́лам
В. караву́л караву́лы
Т. караву́лам караву́ламі
М. караву́ле караву́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́л

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́ліць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. караву́лю караву́лім
2-я ас. караву́ліш караву́ліце
3-я ас. караву́ліць караву́ляць
Прошлы час
м. караву́ліў караву́лілі
ж. караву́ліла
н. караву́ліла
Загадны лад
2-я ас. караву́ль караву́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час караву́лячы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караву́лка караву́лкі
Р. караву́лкі караву́лак
Д. караву́лцы караву́лкам
В. караву́лку караву́лкі
Т. караву́лкай
караву́лкаю		 караву́лкамі
М. караву́лцы караву́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́льная

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. караву́льная караву́льныя
Р. караву́льнай караву́льных
Д. караву́льнай караву́льным
В. караву́льную караву́льныя (неадуш.)
Т. караву́льнай
караву́льнаю		 караву́льнымі
М. караву́льнай караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

караву́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караву́льны караву́льная караву́льнае караву́льныя
Р. караву́льнага караву́льнай
караву́льнае		 караву́льнага караву́льных
Д. караву́льнаму караву́льнай караву́льнаму караву́льным
В. караву́льны (неадуш.)
караву́льнага (адуш.)		 караву́льную караву́льнае караву́льныя (неадуш.)
караву́льных (адуш.)
Т. караву́льным караву́льнай
караву́льнаю		 караву́льным караву́льнымі
М. караву́льным караву́льнай караву́льным караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́льны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. караву́льны караву́льныя
Р. караву́льнага караву́льных
Д. караву́льнаму караву́льным
В. караву́льнага караву́льных
Т. караву́льным караву́льнымі
М. караву́льным караву́льных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караву́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караву́льшчык караву́льшчыкі
Р. караву́льшчыка караву́льшчыкаў
Д. караву́льшчыку караву́льшчыкам
В. караву́льшчыка караву́льшчыкаў
Т. караву́льшчыкам караву́льшчыкамі
М. караву́льшчыку караву́льшчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караву́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караву́льшчыца караву́льшчыцы
Р. караву́льшчыцы караву́льшчыц
Д. караву́льшчыцы караву́льшчыцам
В. караву́льшчыцу караву́льшчыц
Т. караву́льшчыцай
караву́льшчыцаю		 караву́льшчыцамі
М. караву́льшчыцы караву́льшчыцах

Крыніцы: piskunou2012.