Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вярхо́віцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вярхо́віцкі вярхо́віцкая вярхо́віцкае вярхо́віцкія
Р. вярхо́віцкага вярхо́віцкай
вярхо́віцкае
вярхо́віцкага вярхо́віцкіх
Д. вярхо́віцкаму вярхо́віцкай вярхо́віцкаму вярхо́віцкім
В. вярхо́віцкі (неадуш.)
вярхо́віцкага (адуш.)
вярхо́віцкую вярхо́віцкае вярхо́віцкія (неадуш.)
вярхо́віцкіх (адуш.)
Т. вярхо́віцкім вярхо́віцкай
вярхо́віцкаю
вярхо́віцкім вярхо́віцкімі
М. вярхо́віцкім вярхо́віцкай вярхо́віцкім вярхо́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Вярхо́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вярхо́вічы
Р. Вярхо́віч
Вярхо́вічаў
Д. Вярхо́вічам
В. Вярхо́вічы
Т. Вярхо́вічамі
М. Вярхо́вічах

вярхо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вярхо́вы вярхо́вая вярхо́вае вярхо́выя
Р. вярхо́вага вярхо́вай
вярхо́вае
вярхо́вага вярхо́вых
Д. вярхо́ваму вярхо́вай вярхо́ваму вярхо́вым
В. вярхо́вы (неадуш.)
вярхо́вага (адуш.)
вярхо́вую вярхо́вае вярхо́выя (неадуш.)
вярхо́вых (адуш.)
Т. вярхо́вым вярхо́вай
вярхо́ваю
вярхо́вым вярхо́вымі
М. вярхо́вым вярхо́вай вярхо́вым вярхо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярхо́м

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч. выш. найвыш.
вярхо́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярхо́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вярхо́ўе вярхо́ўі
Р. вярхо́ўя вярхо́ўяў
Д. вярхо́ўю вярхо́ўям
В. вярхо́ўе вярхо́ўі
Т. вярхо́ўем вярхо́ўямі
М. вярхо́ўі вярхо́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярхо́ўе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вярхо́ўе
Р. Вярхо́ўя
Д. Вярхо́ўю
В. Вярхо́ўе
Т. Вярхо́ўем
М. Вярхо́ўі

вярхо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярхо́ўка вярхо́ўкі
Р. вярхо́ўкі вярхо́вак
Д. вярхо́ўцы вярхо́ўкам
В. вярхо́ўку вярхо́ўкі
Т. вярхо́ўкай
вярхо́ўкаю
вярхо́ўкамі
М. вярхо́ўцы вярхо́ўках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Вярхо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вярхо́ўка
Р. Вярхо́ўкі
Д. Вярхо́ўцы
В. Вярхо́ўку
Т. Вярхо́ўкай
Вярхо́ўкаю
М. Вярхо́ўцы

вярхо́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вярхо́ўнік вярхо́ўнікі
Р. вярхо́ўніка вярхо́ўнікаў
Д. вярхо́ўніку вярхо́ўнікам
В. вярхо́ўніка вярхо́ўнікаў
Т. вярхо́ўнікам вярхо́ўнікамі
М. вярхо́ўніку вярхо́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вярхо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вярхо́ўны вярхо́ўная вярхо́ўнае вярхо́ўныя
Р. вярхо́ўнага вярхо́ўнай
вярхо́ўнае
вярхо́ўнага вярхо́ўных
Д. вярхо́ўнаму вярхо́ўнай вярхо́ўнаму вярхо́ўным
В. вярхо́ўны (неадуш.)
вярхо́ўнага (адуш.)
вярхо́ўную вярхо́ўнае вярхо́ўныя (неадуш.)
вярхо́ўных (адуш.)
Т. вярхо́ўным вярхо́ўнай
вярхо́ўнаю
вярхо́ўным вярхо́ўнымі
М. вярхо́ўным вярхо́ўнай вярхо́ўным вярхо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.