Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вярхо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вярхо́ўскі	вярхо́ўская	вярхо́ўскае	вярхо́ўскія
Р.	вярхо́ўскага	вярхо́ўскай вярхо́ўскае	вярхо́ўскага	вярхо́ўскіх
Д.	вярхо́ўскаму	вярхо́ўскай	вярхо́ўскаму	вярхо́ўскім
В.	вярхо́ўскі (неадуш.) вярхо́ўскага (адуш.)	вярхо́ўскую	вярхо́ўскае	вярхо́ўскія (неадуш.) вярхо́ўскіх (адуш.)
Т.	вярхо́ўскім	вярхо́ўскай вярхо́ўскаю	вярхо́ўскім	вярхо́ўскімі
М.	вярхо́ўскім	вярхо́ўскай	вярхо́ўскім	вярхо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Вярхо́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Вярхпо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Вярху́сце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Вярху́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

вярху́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

вярце́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярце́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярці́мы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Вярці́нскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Verbum