караачышча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караачышча́льны |
караачышча́льная |
караачышча́льнае |
караачышча́льныя |
| Р. |
караачышча́льнага |
караачышча́льнай
караачышча́льнае |
караачышча́льнага |
караачышча́льных |
| Д. |
караачышча́льнаму |
караачышча́льнай |
караачышча́льнаму |
караачышча́льным |
| В. |
караачышча́льны (неадуш.) |
караачышча́льную |
караачышча́льнае |
караачышча́льныя (неадуш.) |
| Т. |
караачышча́льным |
караачышча́льнай
караачышча́льнаю |
караачышча́льным |
караачышча́льнымі |
| М. |
караачышча́льным |
караачышча́льнай |
караачышча́льным |
караачышча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
кара́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кара́б |
кара́бы |
| Р. |
кара́ба |
кара́баў |
| Д. |
кара́бу |
кара́бам |
| В. |
кара́б |
кара́бы |
| Т. |
кара́бам |
кара́бамі |
| М. |
кара́бе |
кара́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Караба́нава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Караба́нава |
| Р. |
Караба́нава |
| Д. |
Караба́наву |
| В. |
Караба́нава |
| Т. |
Караба́навам |
| М. |
Караба́наве |
Караба́навічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Караба́навічы |
| Р. |
Караба́навіч
Караба́навічаў |
| Д. |
Караба́навічам |
| В. |
Караба́навічы |
| Т. |
Караба́навічамі |
| М. |
Караба́навічах |
Караба́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Караба́ны |
| Р. |
Караба́н
Караба́наў |
| Д. |
Караба́нам |
| В. |
Караба́ны |
| Т. |
Караба́намі |
| М. |
Караба́нах |
Карабаны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карабаны́ |
| Р. |
Карабано́ў |
| Д. |
Карабана́м |
| В. |
Карабаны́ |
| Т. |
Карабана́мі |
| М. |
Карабана́х |
караба́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
караба́тасць |
| Р. |
караба́тасці |
| Д. |
караба́тасці |
| В. |
караба́тасць |
| Т. |
караба́тасцю |
| М. |
караба́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
караба́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караба́ты |
караба́тая |
караба́тае |
караба́тыя |
| Р. |
караба́тага |
караба́тай
караба́тае |
караба́тага |
караба́тых |
| Д. |
караба́таму |
караба́тай |
караба́таму |
караба́тым |
| В. |
караба́ты (неадуш.)
караба́тага (адуш.) |
караба́тую |
караба́тае |
караба́тыя (неадуш.)
караба́тых (адуш.) |
| Т. |
караба́тым |
караба́тай
караба́таю |
караба́тым |
караба́тымі |
| М. |
караба́тым |
караба́тай |
караба́тым |
караба́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Карабаўшчы́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карабаўшчы́на |
| Р. |
Карабаўшчы́ны |
| Д. |
Карабаўшчы́не |
| В. |
Карабаўшчы́ну |
| Т. |
Карабаўшчы́най
Карабаўшчы́наю |
| М. |
Карабаўшчы́не |