апендыцы́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апендыцы́тны |
апендыцы́тная |
апендыцы́тнае |
апендыцы́тныя |
| Р. |
апендыцы́тнага |
апендыцы́тнай апендыцы́тнае |
апендыцы́тнага |
апендыцы́тных |
| Д. |
апендыцы́тнаму |
апендыцы́тнай |
апендыцы́тнаму |
апендыцы́тным |
| В. |
апендыцы́тны (неадуш.) апендыцы́тнага (адуш.) |
апендыцы́тную |
апендыцы́тнае |
апендыцы́тныя (неадуш.) апендыцы́тных (адуш.) |
| Т. |
апендыцы́тным |
апендыцы́тнай апендыцы́тнаю |
апендыцы́тным |
апендыцы́тнымі |
| М. |
апендыцы́тным |
апендыцы́тнай |
апендыцы́тным |
апендыцы́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Апені́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Апені́ны |
| Р. |
Апені́н Апені́наў |
| Д. |
Апені́нам |
| В. |
Апені́ны |
| Т. |
Апені́намі |
| М. |
Апені́нах |
апе́нька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апе́нька |
апе́нькі |
| Р. |
апе́нькі |
апе́нек |
| Д. |
апе́ньцы |
апе́нькам |
| В. |
апе́ньку |
апе́нькі |
| Т. |
апе́нькай апе́нькаю |
апе́нькамі |
| М. |
апе́ньцы |
апе́ньках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Апе́нькі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Апе́нькі |
| Р. |
Апе́нек Апе́нькаў |
| Д. |
Апе́нькам |
| В. |
Апе́нькі |
| Т. |
Апе́нькамі |
| М. |
Апе́ньках |
апепсі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апепсі́я |
| Р. |
апепсі́і |
| Д. |
апепсі́і |
| В. |
апепсі́ю |
| Т. |
апепсі́яй апепсі́яю |
| М. |
апепсі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апера́бельнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апера́бельнасць |
| Р. |
апера́бельнасці |
| Д. |
апера́бельнасці |
| В. |
апера́бельнасць |
| Т. |
апера́бельнасцю |
| М. |
апера́бельнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.
апера́бельны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апера́бельны |
апера́бельная |
апера́бельнае |
апера́бельныя |
| Р. |
апера́бельнага |
апера́бельнай апера́бельнае |
апера́бельнага |
апера́бельных |
| Д. |
апера́бельнаму |
апера́бельнай |
апера́бельнаму |
апера́бельным |
| В. |
апера́бельны (неадуш.) апера́бельнага (адуш.) |
апера́бельную |
апера́бельнае |
апера́бельныя (неадуш.) апера́бельных (адуш.) |
| Т. |
апера́бельным |
апера́бельнай апера́бельнаю |
апера́бельным |
апера́бельнымі |
| М. |
апера́бельным |
апера́бельнай |
апера́бельным |
апера́бельных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
аперава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аперу́ю |
аперу́ем |
| 2-я ас. |
аперу́еш |
аперу́еце |
| 3-я ас. |
аперу́е |
аперу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аперава́ў |
аперава́лі |
| ж. |
аперава́ла |
| н. |
аперава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аперу́й |
аперу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аперу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апераджа́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| апераджа́льна |
апераджа́льней |
- |