Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адтэрміно́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адтэрміно́ваны адтэрміно́ваная адтэрміно́ванае адтэрміно́ваныя
Р. адтэрміно́ванага адтэрміно́ванай
адтэрміно́ванае
адтэрміно́ванага адтэрміно́ваных
Д. адтэрміно́ванаму адтэрміно́ванай адтэрміно́ванаму адтэрміно́ваным
В. адтэрміно́ваны адтэрміно́ваную адтэрміно́ванае адтэрміно́ваныя
адтэрміно́ваных
Т. адтэрміно́ваным адтэрміно́ванай
адтэрміно́ванаю
адтэрміно́ваным адтэрміно́ванымі
М. адтэрміно́ваным адтэрміно́ванай адтэрміно́ваным адтэрміно́ваных

Кароткая форма: адтэрміно́вана.

Іншыя варыянты: адтэрмінава́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

адтэрміно́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адтэрміно́ўванне
Р. адтэрміно́ўвання
Д. адтэрміно́ўванню
В. адтэрміно́ўванне
Т. адтэрміно́ўваннем
М. адтэрміно́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

адтэрміно́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адтэрміно́ўваецца адтэрміно́ўваюцца
Прошлы час
м. адтэрміно́ўваўся адтэрміно́ўваліся
ж. адтэрміно́ўвалася
н. адтэрміно́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адтэрміно́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адтэрміно́ўваю адтэрміно́ўваем
2-я ас. адтэрміно́ўваеш адтэрміно́ўваеце
3-я ас. адтэрміно́ўвае адтэрміно́ўваюць
Прошлы час
м. адтэрміно́ўваў адтэрміно́ўвалі
ж. адтэрміно́ўвала
н. адтэрміно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. адтэрміно́ўвай адтэрміно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адтэрміно́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адтэрміно́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адтэрміно́ўка адтэрміно́ўкі
Р. адтэрміно́ўкі адтэрміно́вак
Д. адтэрміно́ўцы адтэрміно́ўкам
В. адтэрміно́ўку адтэрміно́ўкі
Т. адтэрміно́ўкай
адтэрміно́ўкаю
адтэрміно́ўкамі
М. адтэрміно́ўцы адтэрміно́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адубе́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адубе́ла - -

адубе́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адубе́ласць
Р. адубе́ласці
Д. адубе́ласці
В. адубе́ласць
Т. адубе́ласцю
М. адубе́ласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адубе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адубе́лы адубе́лая адубе́лае адубе́лыя
Р. адубе́лага адубе́лай
адубе́лае
адубе́лага адубе́лых
Д. адубе́ламу адубе́лай адубе́ламу адубе́лым
В. адубе́лы (неадуш.)
адубе́лага (адуш.)
адубе́лую адубе́лае адубе́лыя (неадуш.)
адубе́лых (адуш.)
Т. адубе́лым адубе́лай
адубе́лаю
адубе́лым адубе́лымі
М. адубе́лым адубе́лай адубе́лым адубе́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адубе́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адубе́лы адубе́лая адубе́лае адубе́лыя
Р. адубе́лага адубе́лай
адубе́лае
адубе́лага адубе́лых
Д. адубе́ламу адубе́лай адубе́ламу адубе́лым
В. адубе́лы (неадуш.)
адубе́лага (адуш.)
адубе́лую адубе́лае адубе́лыя (неадуш.)
адубе́лых (адуш.)
Т. адубе́лым адубе́лай
адубе́лаю
адубе́лым адубе́лымі
М. адубе́лым адубе́лай адубе́лым адубе́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адубе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. адубе́нне
Р. адубе́ння
Д. адубе́нню
В. адубе́нне
Т. адубе́ннем
М. адубе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.