Verbum

анлайнавы слоўнік

ка́пар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Іншыя варыянты: капё́р.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ка́паравы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́паравы	ка́паравая	ка́паравае	ка́паравыя
Р.	ка́паравага	ка́паравай ка́паравае	ка́паравага	ка́паравых
Д.	ка́параваму	ка́паравай	ка́параваму	ка́паравым
В.	ка́паравы (неадуш.) ка́паравага (адуш.)	ка́паравую	ка́паравае	ка́паравыя (неадуш.) ка́паравых (адуш.)
Т.	ка́паравым	ка́паравай ка́параваю	ка́паравым	ка́паравымі
М.	ка́паравым	ка́паравай	ка́паравым	ка́паравых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Ка́параўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ка́параўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́параўскі	ка́параўская	ка́параўскае	ка́параўскія
Р.	ка́параўскага	ка́параўскай ка́параўскае	ка́параўскага	ка́параўскіх
Д.	ка́параўскаму	ка́параўскай	ка́параўскаму	ка́параўскім
В.	ка́параўскі (неадуш.) ка́параўскага (адуш.)	ка́параўскую	ка́параўскае	ка́параўскія (неадуш.) ка́параўскіх (адуш.)
Т.	ка́параўскім	ка́параўскай ка́параўскаю	ка́параўскім	ка́параўскімі
М.	ка́параўскім	ка́параўскай	ка́параўскім	ка́параўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

капарну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́парны

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

капару́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Капасы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

капатава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

капатава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.