адступны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адступны́ |
адступна́я |
адступно́е |
адступны́я |
| Р. |
адступно́га |
адступно́й адступно́е |
адступно́га |
адступны́х |
| Д. |
адступно́му |
адступно́й |
адступно́му |
адступны́м |
| В. |
адступны́ (неадуш.) адступно́га (адуш.) |
адступну́ю |
адступно́е |
адступны́я (неадуш.) адступны́х (адуш.) |
| Т. |
адступны́м |
адступно́й адступно́ю |
адступны́м |
адступны́мі |
| М. |
адступны́м |
адступно́й |
адступны́м |
адступны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адступо́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адступо́васць |
| Р. |
адступо́васці |
| Д. |
адступо́васці |
| В. |
адступо́васць |
| Т. |
адступо́васцю |
| М. |
адступо́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
адсту́пства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адсту́пства |
| Р. |
адсту́пства |
| Д. |
адсту́пству |
| В. |
адсту́пства |
| Т. |
адсту́пствам |
| М. |
адсту́пстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
адстыкава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адстыкава́ны |
адстыкава́ная |
адстыкава́нае |
адстыкава́ныя |
| Р. |
адстыкава́нага |
адстыкава́най адстыкава́нае |
адстыкава́нага |
адстыкава́ных |
| Д. |
адстыкава́наму |
адстыкава́най |
адстыкава́наму |
адстыкава́ным |
| В. |
адстыкава́ны (неадуш.) адстыкава́нага (адуш.) |
адстыкава́ную |
адстыкава́нае |
адстыкава́ныя (неадуш.) адстыкава́ных (адуш.) |
| Т. |
адстыкава́ным |
адстыкава́най адстыкава́наю |
адстыкава́ным |
адстыкава́нымі |
| М. |
адстыкава́ным |
адстыкава́най |
адстыкава́ным |
адстыкава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адстыкава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адстыкава́ны |
адстыкава́ная |
адстыкава́нае |
адстыкава́ныя |
| Р. |
адстыкава́нага |
адстыкава́най адстыкава́нае |
адстыкава́нага |
адстыкава́ных |
| Д. |
адстыкава́наму |
адстыкава́най |
адстыкава́наму |
адстыкава́ным |
| В. |
адстыкава́ны (неадуш.) адстыкава́нага (адуш.) |
адстыкава́ную |
адстыкава́нае |
адстыкава́ныя (неадуш.) адстыкава́ных (адуш.) |
| Т. |
адстыкава́ным |
адстыкава́най адстыкава́наю |
адстыкава́ным |
адстыкава́нымі |
| М. |
адстыкава́ным |
адстыкава́най |
адстыкава́ным |
адстыкава́ных |
Кароткая форма: адстыкава́на.
Іншыя варыянты:
адстыко́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адстыкава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адстыку́ецца |
адстыку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адстыкава́ўся |
адстыкава́ліся |
| ж. |
адстыкава́лася |
| н. |
адстыкава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адстыкава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адстыку́ю |
адстыку́ем |
| 2-я ас. |
адстыку́еш |
адстыку́еце |
| 3-я ас. |
адстыку́е |
адстыку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адстыкава́ў |
адстыкава́лі |
| ж. |
адстыкава́ла |
| н. |
адстыкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адстыку́й |
адстыку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адстыкава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.