Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

касю́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. касю́дка касю́дкі
Р. касю́дкі касю́дак
Д. касю́дцы касю́дкам
В. касю́дку касю́дкі
Т. касю́дкай
касю́дкаю		 касю́дкамі
М. касю́дцы касю́дках

Крыніцы: piskunou2012.

касю́лька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. касю́лька касю́лькі
Р. касю́лькі касю́лек
Д. касю́льцы касю́лькам
В. касю́льку касю́лькі
Т. касю́лькай
касю́лькаю		 касю́лькамі
М. касю́льцы касю́льках

Крыніцы: piskunou2012.

кася́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кася́к касякі́
Р. касяка́ касяко́ў
Д. касяку́ касяка́м
В. кася́к касякі́
Т. касяко́м касяка́мі
М. касяку́ касяка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

касяко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. касяко́вы касяко́вая касяко́вае касяко́выя
Р. касяко́вага касяко́вай
касяко́вае		 касяко́вага касяко́вых
Д. касяко́ваму касяко́вай касяко́ваму касяко́вым
В. касяко́вы (неадуш.)
касяко́вага (адуш.)		 касяко́вую касяко́вае касяко́выя (неадуш.)
касяко́вых (адуш.)
Т. касяко́вым касяко́вай
касяко́ваю		 касяко́вым касяко́вымі
М. касяко́вым касяко́вай касяко́вым касяко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

касяко́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
касяко́м - -

Крыніцы: piskunou2012.

Касяля́цкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Касяля́цкі
Р. Касяля́цкага
Д. Касяля́цкаму
В. Касяля́цкі
Т. Касяля́цкім
М. Касяля́цкім

Касяні́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Касяні́чы
Р. Касяні́ч
Касяні́чаў
Д. Касяні́чам
В. Касяні́чы
Т. Касяні́чамі
М. Касяні́чах

касяну́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. касяну́ касянё́м
2-я ас. касяне́ш касяняце́
3-я ас. касяне́ касяну́ць
Прошлы час
м. касяну́ў касяну́лі
ж. касяну́ла
н. касяну́ла
Загадны лад
2-я ас. касяні́ касяні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час касяну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кася́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кася́чны кася́чная кася́чнае кася́чныя
Р. кася́чнага кася́чнай
кася́чнае		 кася́чнага кася́чных
Д. кася́чнаму кася́чнай кася́чнаму кася́чным
В. кася́чны (неадуш.)
кася́чнага (адуш.)		 кася́чную кася́чнае кася́чныя (неадуш.)
кася́чных (адуш.)
Т. кася́чным кася́чнай
кася́чнаю		 кася́чным кася́чнымі
М. кася́чным кася́чнай кася́чным кася́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

касячо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. касячо́к касячкі́
Р. касячка́ касячко́ў
Д. касячку́ касячка́м
В. касячо́к касячкі́
Т. касячко́м касячка́мі
М. касячку́ касячка́х

Крыніцы: tsbm1984.