карачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карачэ́нне |
| Р. |
карачэ́ння |
| Д. |
карачэ́нню |
| В. |
карачэ́нне |
| Т. |
карачэ́ннем |
| М. |
карачэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
Кара́шава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кара́шава |
| Р. |
Кара́шава |
| Д. |
Кара́шаву |
| В. |
Кара́шава |
| Т. |
Кара́шавам |
| М. |
Кара́шаве |
карашо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карашо́к |
карашкі́ |
| Р. |
карашка́ |
карашко́ў |
| Д. |
карашку́ |
карашка́м |
| В. |
карашо́к |
карашкі́ |
| Т. |
карашко́м |
карашка́мі |
| М. |
карашку́ |
карашка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
карбаангідра́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карбаангідра́за |
карбаангідра́зы |
| Р. |
карбаангідра́зы |
карбаангідра́з |
| Д. |
карбаангідра́зе |
карбаангідра́зам |
| В. |
карбаангідра́зу |
карбаангідра́зы |
| Т. |
карбаангідра́зай карбаангідра́заю |
карбаангідра́замі |
| М. |
карбаангідра́зе |
карбаангідра́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбава́ны |
карбава́ная |
карбава́нае |
карбава́ныя |
| Р. |
карбава́нага |
карбава́най карбава́нае |
карбава́нага |
карбава́ных |
| Д. |
карбава́наму |
карбава́най |
карбава́наму |
карбава́ным |
| В. |
карбава́ны (неадуш.) карбава́нага (адуш.) |
карбава́ную |
карбава́нае |
карбава́ныя (неадуш.) карбава́ных (адуш.) |
| Т. |
карбава́ным |
карбава́най карбава́наю |
карбава́ным |
карбава́нымі |
| М. |
карбава́ным |
карбава́най |
карбава́ным |
карбава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
карбава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбава́ны |
карбава́ная |
карбава́нае |
карбава́ныя |
| Р. |
карбава́нага |
карбава́най карбава́нае |
карбава́нага |
карбава́ных |
| Д. |
карбава́наму |
карбава́най |
карбава́наму |
карбава́ным |
| В. |
карбава́ны (неадуш.) карбава́нага (адуш.) |
карбава́ную |
карбава́нае |
карбава́ныя (неадуш.) карбава́ных (адуш.) |
| Т. |
карбава́ным |
карбава́най карбава́наю |
карбава́ным |
карбава́нымі |
| М. |
карбава́ным |
карбава́най |
карбава́ным |
карбава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
карбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбава́ны |
карбава́ная |
карбава́нае |
карбава́ныя |
| Р. |
карбава́нага |
карбава́най карбава́нае |
карбава́нага |
карбава́ных |
| Д. |
карбава́наму |
карбава́най |
карбава́наму |
карбава́ным |
| В. |
карбава́ны (неадуш.) карбава́нага (адуш.) |
карбава́ную |
карбава́нае |
карбава́ныя (неадуш.) карбава́ных (адуш.) |
| Т. |
карбава́ным |
карбава́най карбава́наю |
карбава́ным |
карбава́нымі |
| М. |
карбава́ным |
карбава́най |
карбава́ным |
карбава́ных |
Кароткая форма: карбава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
карбава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карбу́ю |
карбу́ем |
| 2-я ас. |
карбу́еш |
карбу́еце |
| 3-я ас. |
карбу́е |
карбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карбава́ў |
карбава́лі |
| ж. |
карбава́ла |
| н. |
карбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карбу́й |
карбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карбу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.