вінто́вачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вінто́вачка |
вінто́вачкі |
| Р. |
вінто́вачкі |
вінто́вачак |
| Д. |
вінто́вачцы |
вінто́вачкам |
| В. |
вінто́вачку |
вінто́вачкі |
| Т. |
вінто́вачкай
вінто́вачкаю |
вінто́вачкамі |
| М. |
вінто́вачцы |
вінто́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вінто́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вінто́вачны |
вінто́вачная |
вінто́вачнае |
вінто́вачныя |
| Р. |
вінто́вачнага |
вінто́вачнай
вінто́вачнае |
вінто́вачнага |
вінто́вачных |
| Д. |
вінто́вачнаму |
вінто́вачнай |
вінто́вачнаму |
вінто́вачным |
| В. |
вінто́вачны (неадуш.)
вінто́вачнага (адуш.) |
вінто́вачную |
вінто́вачнае |
вінто́вачныя (неадуш.)
вінто́вачных (адуш.) |
| Т. |
вінто́вачным |
вінто́вачнай
вінто́вачнаю |
вінто́вачным |
вінто́вачнымі |
| М. |
вінто́вачным |
вінто́вачнай |
вінто́вачным |
вінто́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вінто́м
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вінто́м |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
вінто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вінто́ўка |
вінто́ўкі |
| Р. |
вінто́ўкі |
вінто́вак |
| Д. |
вінто́ўцы |
вінто́ўкам |
| В. |
вінто́ўку |
вінто́ўкі |
| Т. |
вінто́ўкай
вінто́ўкаю |
вінто́ўкамі |
| М. |
вінто́ўцы |
вінто́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віну́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віну́ся |
вінё́мся |
| 2-я ас. |
віне́шся |
віняце́ся |
| 3-я ас. |
віне́цца |
віну́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
віну́ўся |
віну́ліся |
| ж. |
віну́лася |
| н. |
віну́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
віні́ся |
віні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
вінучы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
віну́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віну́ |
вінё́м |
| 2-я ас. |
віне́ш |
віняце́ |
| 3-я ас. |
віне́ |
віну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
віну́ў |
віну́лі |
| ж. |
віну́ла |
| н. |
віну́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
віні́ |
віні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
вінучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
ві́нцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ві́нцік |
ві́нцікі |
| Р. |
ві́нціка |
ві́нцікаў |
| Д. |
ві́нціку |
ві́нцікам |
| В. |
ві́нцік |
ві́нцікі |
| Т. |
ві́нцікам |
ві́нцікамі |
| М. |
ві́нціку |
ві́нціках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
вінці́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вінчу́ |
ві́нцім |
| 2-я ас. |
ві́нціш |
ві́нціце |
| 3-я ас. |
ві́нціць |
ві́нцяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вінці́ў |
вінці́лі |
| ж. |
вінці́ла |
| н. |
вінці́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вінці́ |
вінці́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вінцо́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вінцо́ |
| Р. |
вінца́ |
| Д. |
вінцу́ |
| В. |
вінцо́ |
| Т. |
вінцо́м |
| М. |
вінцы́ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.