унанга́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| унанга́н | унанга́ны | |
| унанга́на | унанга́наў | |
| унанга́ну | унанга́нам | |
| унанга́на | унанга́наў | |
| унанга́нам | унанга́намі | |
| унанга́не | унанга́нах |
Крыніцы:
унанга́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| унанга́н | унанга́ны | |
| унанга́на | унанга́наў | |
| унанга́ну | унанга́нам | |
| унанга́на | унанга́наў | |
| унанга́нам | унанга́намі | |
| унанга́не | унанга́нах |
Крыніцы:
унанга́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| унанга́нка | унанга́нкі | |
| унанга́нкі | унанга́нак | |
| унанга́нцы | унанга́нкам | |
| унанга́нку | унанга́нак | |
| унанга́нкай унанга́нкаю |
унанга́нкамі | |
| унанга́нцы | унанга́нках |
Крыніцы:
унанга́нскі
прыметнік, адносны
| унанга́нскі | унанга́нская | унанга́нскае | унанга́нскія | |
| унанга́нскага | унанга́нскай унанга́нскае |
унанга́нскага | унанга́нскіх | |
| унанга́нскаму | унанга́нскай | унанга́нскаму | унанга́нскім | |
| унанга́нскі ( унанга́нскага ( |
унанга́нскую | унанга́нскае | унанга́нскія ( унанга́нскіх ( |
|
| унанга́нскім | унанга́нскай унанга́нскаю |
унанга́нскім | унанга́нскімі | |
| унанга́нскім | унанга́нскай | унанга́нскім | унанга́нскіх | |
Крыніцы:
унанімі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| унанімі́зм | |
| унанімі́зму | |
| унанімі́зму | |
| унанімі́зм | |
| унанімі́змам | |
| унанімі́зме |
Крыніцы:
унанімі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| унанімі́ст | унанімі́сты | |
| унанімі́ста | унанімі́стаў | |
| унанімі́сту | унанімі́стам | |
| унанімі́ста | унанімі́стаў | |
| унанімі́стам | унанімі́стамі | |
| унанімі́сце | унанімі́стах |
Крыніцы:
унараві́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| унараўлю́ | унаро́вім | |
| унаро́віш | унаро́віце | |
| унаро́віць | унаро́вяць | |
| Прошлы час | ||
| унараві́ў | унараві́лі | |
| унараві́ла | ||
| унараві́ла | ||
| Загадны лад | ||
| унараві́ | унараві́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| унараві́ўшы | ||
Крыніцы:
унараўля́ць
‘дагаджаць, робячы што-небудзь так, як хочацца каму-небудзь (унараўляць каму-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| унараўля́ю | унараўля́ем | |
| унараўля́еш | унараўля́еце | |
| унараўля́е | унараўля́юць | |
| Прошлы час | ||
| унараўля́ў | унараўля́лі | |
| унараўля́ла | ||
| унараўля́ла | ||
| Загадны лад | ||
| унараўля́й | унараўля́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| унараўля́ючы | ||
Крыніцы:
унармава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| унармава́насць | |
| унармава́насці | |
| унармава́насці | |
| унармава́насць | |
| унармава́насцю | |
| унармава́насці |
Крыніцы:
унармава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| унармава́нне | |
| унармава́ння | |
| унармава́нню | |
| унармава́нне | |
| унармава́ннем | |
| унармава́нні |
Крыніцы:
унармава́ны
прыметнік, адносны
| унармава́ны | унармава́ная | унармава́нае | унармава́ныя | |
| унармава́нага | унармава́най унармава́нае |
унармава́нага | унармава́ных | |
| унармава́наму | унармава́най | унармава́наму | унармава́ным | |
| унармава́ны ( унармава́нага ( |
унармава́ную | унармава́нае | унармава́ныя ( унармава́ных ( |
|
| унармава́ным | унармава́най унармава́наю |
унармава́ным | унармава́нымі | |
| унармава́ным | унармава́най | унармава́ным | унармава́ных | |
Крыніцы: