Verbum

анлайнавы слоўнік

канча́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канча́льны	канча́льная	канча́льнае	канча́льныя
Р.	канча́льнага	канча́льнай канча́льнае	канча́льнага	канча́льных
Д.	канча́льнаму	канча́льнай	канча́льнаму	канча́льным
В.	канча́льны (неадуш.) канча́льнага (адуш.)	канча́льную	канча́льнае	канча́льныя (неадуш.) канча́льных (адуш.)
Т.	канча́льным	канча́льнай канча́льнаю	канча́льным	канча́льнымі
М.	канча́льным	канча́льнай	канча́льным	канча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Канча́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Канча́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Канча́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

канча́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

канча́так

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канчатко́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
канчатко́ва	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

канчатко́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

канчатко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канчатко́вы	канчатко́вая	канчатко́вае	канчатко́выя
Р.	канчатко́вага	канчатко́вай канчатко́вае	канчатко́вага	канчатко́вых
Д.	канчатко́ваму	канчатко́вай	канчатко́ваму	канчатко́вым
В.	канчатко́вы (неадуш.) канчатко́вага (адуш.)	канчатко́вую	канчатко́вае	канчатко́выя (неадуш.) канчатко́вых (адуш.)
Т.	канчатко́вым	канчатко́вай канчатко́ваю	канчатко́вым	канчатко́вымі
М.	канчатко́вым	канчатко́вай	канчатко́вым	канчатко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.