Verbum

анлайнавы слоўнік

уру́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уру́чаны	уру́чаная	уру́чанае	уру́чаныя
Р.	уру́чанага	уру́чанай уру́чанае	уру́чанага	уру́чаных
Д.	уру́чанаму	уру́чанай	уру́чанаму	уру́чаным
В.	уру́чаны (неадуш.) уру́чанага (адуш.)	уру́чаную	уру́чанае	уру́чаныя (неадуш.) уру́чаных (адуш.)
Т.	уру́чаным	уру́чанай уру́чанаю	уру́чаным	уру́чанымі
М.	уру́чаным	уру́чанай	уру́чаным	уру́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

уру́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уру́чаны	уру́чаная	уру́чанае	уру́чаныя
Р.	уру́чанага	уру́чанай уру́чанае	уру́чанага	уру́чаных
Д.	уру́чанаму	уру́чанай	уру́чанаму	уру́чаным
В.	уру́чаны (неадуш.) уру́чанага (адуш.)	уру́чаную	уру́чанае	уру́чаныя (неадуш.) уру́чаных (адуш.)
Т.	уру́чаным	уру́чанай уру́чанаю	уру́чаным	уру́чанымі
М.	уру́чаным	уру́чанай	уру́чаным	уру́чаных

Кароткая форма: уру́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уруча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уруча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уручну́ю

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
уручну́ю	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Уру́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

уручы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уручэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.