Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

Ка́параўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ка́параўка
Р. Ка́параўкі
Д. Ка́параўцы
В. Ка́параўку
Т. Ка́параўкай
Ка́параўкаю
М. Ка́параўцы

ка́параўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́параўскі ка́параўская ка́параўскае ка́параўскія
Р. ка́параўскага ка́параўскай
ка́параўскае		 ка́параўскага ка́параўскіх
Д. ка́параўскаму ка́параўскай ка́параўскаму ка́параўскім
В. ка́параўскі (неадуш.)
ка́параўскага (адуш.)		 ка́параўскую ка́параўскае ка́параўскія (неадуш.)
ка́параўскіх (адуш.)
Т. ка́параўскім ка́параўскай
ка́параўскаю		 ка́параўскім ка́параўскімі
М. ка́параўскім ка́параўскай ка́параўскім ка́параўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

капарну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. капарну́ капарнё́м
2-я ас. капарне́ш капарняце́
3-я ас. капарне́ капарну́ць
Прошлы час
м. капарну́ў капарну́лі
ж. капарну́ла
н. капарну́ла
Загадны лад
2-я ас. капарні́ капарні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час капарну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́парны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́парны ка́парная ка́парнае ка́парныя
Р. ка́парнага ка́парнай
ка́парнае		 ка́парнага ка́парных
Д. ка́парнаму ка́парнай ка́парнаму ка́парным
В. ка́парны
ка́парнага		 ка́парную ка́парнае ка́парныя
ка́парных
Т. ка́парным ка́парнай
ка́парнаю		 ка́парным ка́парнымі
М. ка́парным ка́парнай ка́парным ка́парных

Крыніцы: tsblm1996.

капару́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. капару́ля
Р. капару́лі
Д. капару́лі
В. капару́лю
Т. капару́ляй
капару́ляю
М. капару́лі

Крыніцы: piskunou2012.

Капасы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Капасы́
Р. Капасо́ў
Д. Капаса́м
В. Капасы́
Т. Капаса́мі
М. Капаса́х

капатава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. капатава́нне
Р. капатава́ння
Д. капатава́нню
В. капатава́нне
Т. капатава́ннем
М. капатава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

капатава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. капату́ю капату́ем
2-я ас. капату́еш капату́еце
3-я ас. капату́е капату́юць
Прошлы час
м. капатава́ў капатава́лі
ж. капатава́ла
н. капатава́ла
Загадны лад
2-я ас. капату́й капату́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час капату́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

капата́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. капата́ж
Р. капата́жу
Д. капата́жу
В. капата́ж
Т. капата́жам
М. капата́жы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

капата́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. капата́жны капата́жная капата́жнае капата́жныя
Р. капата́жнага капата́жнай
капата́жнае		 капата́жнага капата́жных
Д. капата́жнаму капата́жнай капата́жнаму капата́жным
В. капата́жны (неадуш.)
капата́жнага (адуш.)		 капата́жную капата́жнае капата́жныя (неадуш.)
капата́жных (адуш.)
Т. капата́жным капата́жнай
капата́жнаю		 капата́жным капата́жнымі
М. капата́жным капата́жнай капата́жным капата́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.