віхра́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віхра́сты |
віхра́стая |
віхра́стае |
віхра́стыя |
| Р. |
віхра́стага |
віхра́стай віхра́стае |
віхра́стага |
віхра́стых |
| Д. |
віхра́стаму |
віхра́стай |
віхра́стаму |
віхра́стым |
| В. |
віхра́сты (неадуш.) віхра́стага (адуш.) |
віхра́стую |
віхра́стае |
віхра́стыя (неадуш.) віхра́стых (адуш.) |
| Т. |
віхра́стым |
віхра́стай віхра́стаю |
віхра́стым |
віхра́стымі |
| М. |
віхра́стым |
віхра́стай |
віхра́стым |
віхра́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віхраўтварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віхраўтварэ́нне |
| Р. |
віхраўтварэ́ння |
| Д. |
віхраўтварэ́нню |
| В. |
віхраўтварэ́нне |
| Т. |
віхраўтварэ́ннем |
| М. |
віхраўтварэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
віхры́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віхры́сты |
віхры́стая |
віхры́стае |
віхры́стыя |
| Р. |
віхры́стага |
віхры́стай віхры́стае |
віхры́стага |
віхры́стых |
| Д. |
віхры́стаму |
віхры́стай |
віхры́стаму |
віхры́стым |
| В. |
віхры́сты (неадуш.) віхры́стага (адуш.) |
віхры́стую |
віхры́стае |
віхры́стыя (неадуш.) віхры́стых (адуш.) |
| Т. |
віхры́стым |
віхры́стай віхры́стаю |
віхры́стым |
віхры́стымі |
| М. |
віхры́стым |
віхры́стай |
віхры́стым |
віхры́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
віхры́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
віхры́цца |
віхра́цца |
| Прошлы час |
| м. |
віхры́ўся |
віхры́ліся |
| ж. |
віхры́лася |
| н. |
віхры́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віхры́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віхру́ |
віхры́м |
| 2-я ас. |
віхры́ш |
віхрыце́ |
| 3-я ас. |
віхры́ць |
віхра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
віхры́ў |
віхры́лі |
| ж. |
віхры́ла |
| н. |
віхры́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
віхры́ |
віхры́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
віхрэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віхрэ́нне |
віхрэ́нні |
| Р. |
віхрэ́ння |
віхрэ́нняў |
| Д. |
віхрэ́нню |
віхрэ́нням |
| В. |
віхрэ́нне |
віхрэ́нні |
| Т. |
віхрэ́ннем |
віхрэ́ннямі |
| М. |
віхрэ́нні |
віхрэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
віху́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віху́ра |
віху́ры |
| Р. |
віху́ры |
віху́р |
| Д. |
віху́ры |
віху́рам |
| В. |
віху́ру |
віху́ры |
| Т. |
віху́рай віху́раю |
віху́рамі |
| М. |
віху́ры |
віху́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.