дваяму́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дваяму́жніца | дваяму́жніцы | |
| дваяму́жніцы | дваяму́жніц | |
| дваяму́жніцы | дваяму́жніцам | |
| дваяму́жніцу | дваяму́жніц | |
| дваяму́жніцай дваяму́жніцаю |
дваяму́жніцамі | |
| дваяму́жніцы | дваяму́жніцах |
Крыніцы:
двая́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| двая́чуся | двая́чымся | |
| двая́чышся | двая́чыцеся | |
| двая́чыцца | двая́чацца | |
| Прошлы час | ||
| двая́чыўся | двая́чыліся | |
| двая́чылася | ||
| двая́чылася | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| двая́чачыся | ||
Крыніцы:
двая́чыць
‘павялічваць што-небудзь удвая; сумнявацца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| двая́чу | двая́чым | |
| двая́чыш | двая́чыце | |
| двая́чыць | двая́чаць | |
| Прошлы час | ||
| двая́чыў | двая́чылі | |
| двая́чыла | ||
| двая́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| двая́ч | двая́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| двая́чачы | ||
Крыніцы:
дваяшлю́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| дваяшлю́бнасць | |
| дваяшлю́бнасці | |
| дваяшлю́бнасці | |
| дваяшлю́бнасць | |
| дваяшлю́бнасцю | |
| дваяшлю́бнасці |
Крыніцы:
дваяшлю́бны
прыметнік, адносны
| дваяшлю́бны | дваяшлю́бная | дваяшлю́бнае | дваяшлю́бныя | |
| дваяшлю́бнага | дваяшлю́бнай дваяшлю́бнае |
дваяшлю́бнага | дваяшлю́бных | |
| дваяшлю́бнаму | дваяшлю́бнай | дваяшлю́бнаму | дваяшлю́бным | |
| дваяшлю́бны ( дваяшлю́бнага ( |
дваяшлю́бную | дваяшлю́бнае | дваяшлю́бныя ( дваяшлю́бных ( |
|
| дваяшлю́бным | дваяшлю́бнай дваяшлю́бнаю |
дваяшлю́бным | дваяшлю́бнымі | |
| дваяшлю́бным | дваяшлю́бнай | дваяшлю́бным | дваяшлю́бных | |
Крыніцы:
двіназа́ўр
‘вымерлае земнаводнае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| двіназа́ўр | двіназа́ўры | |
| двіназа́ўра | двіназа́ўраў | |
| двіназа́ўру | двіназа́ўрам | |
| двіназа́ўра | двіназа́ўраў | |
| двіназа́ўрам | двіназа́ўрамі | |
| двіназа́ўры | двіназа́ўрах |
Крыніцы:
дво́е
лічэбнік, зборны
| дво́е | |
| дваі́х | |
| дваі́м | |
| дваі́х ( дво́е ( |
|
| дваі́мі | |
| дваі́х |
Крыніцы:
двоеўла́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| двоеўла́ддзе | |
| двоеўла́ддзя | |
| двоеўла́ддзю | |
| двоеўла́ддзе | |
| двоеўла́ддзем | |
| двоеўла́ддзі |
Крыніцы:
двоеўла́дны
прыметнік, адносны
| двоеўла́дны | двоеўла́дная | двоеўла́днае | двоеўла́дныя | |
| двоеўла́днага | двоеўла́днай двоеўла́днае |
двоеўла́днага | двоеўла́дных | |
| двоеўла́днаму | двоеўла́днай | двоеўла́днаму | двоеўла́дным | |
| двоеўла́дны ( двоеўла́днага ( |
двоеўла́дную | двоеўла́днае | двоеўла́дныя ( двоеўла́дных ( |
|
| двоеўла́дным | двоеўла́днай двоеўла́днаю |
двоеўла́дным | двоеўла́днымі | |
| двоеўла́дным | двоеўла́днай | двоеўла́дным | двоеўла́дных | |
Крыніцы:
двоеўла́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| двоеўла́дства | |
| двоеўла́дства | |
| двоеўла́дству | |
| двоеўла́дства | |
| двоеўла́дствам | |
| двоеўла́дстве |
Крыніцы: