канфуцыя́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфуцыя́нскі |
канфуцыя́нская |
канфуцыя́нскае |
канфуцыя́нскія |
| Р. |
канфуцыя́нскага |
канфуцыя́нскай
канфуцыя́нскае |
канфуцыя́нскага |
канфуцыя́нскіх |
| Д. |
канфуцыя́нскаму |
канфуцыя́нскай |
канфуцыя́нскаму |
канфуцыя́нскім |
| В. |
канфуцыя́нскі (неадуш.)
канфуцыя́нскага (адуш.) |
канфуцыя́нскую |
канфуцыя́нскае |
канфуцыя́нскія (неадуш.)
канфуцыя́нскіх (адуш.) |
| Т. |
канфуцыя́нскім |
канфуцыя́нскай
канфуцыя́нскаю |
канфуцыя́нскім |
канфуцыя́нскімі |
| М. |
канфуцыя́нскім |
канфуцыя́нскай |
канфуцыя́нскім |
канфуцыя́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
канфуцыя́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфуцыя́нства |
| Р. |
канфуцыя́нства |
| Д. |
канфуцыя́нству |
| В. |
канфуцыя́нства |
| Т. |
канфуцыя́нствам |
| М. |
канфуцыя́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канхо́іда
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канхо́іда |
канхо́іды |
| Р. |
канхо́іды |
канхо́ід |
| Д. |
канхо́ідзе |
канхо́ідам |
| В. |
канхо́іду |
канхо́іды |
| Т. |
канхо́ідай
канхо́ідаю |
канхо́ідамі |
| М. |
канхо́ідзе |
канхо́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канцаві́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцаві́на |
канцаві́ны |
| Р. |
канцаві́ны |
канцаві́н |
| Д. |
канцаві́не |
канцаві́нам |
| В. |
канцаві́ну |
канцаві́ны |
| Т. |
канцаві́най
канцаві́наю |
канцаві́намі |
| М. |
канцаві́не |
канцаві́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канцаво́ссе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцаво́ссе |
канцаво́ссі |
| Р. |
канцаво́сся |
канцаво́ссяў |
| Д. |
канцаво́ссю |
канцаво́ссям |
| В. |
канцаво́ссе |
канцаво́ссі |
| Т. |
канцаво́ссем |
канцаво́ссямі |
| М. |
канцаво́ссі |
канцаво́ссях |
Крыніцы:
piskunou2012.
канцавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канцавы́ |
канцава́я |
канцаво́е |
канцавы́я |
| Р. |
канцаво́га |
канцаво́й
канцаво́е |
канцаво́га |
канцавы́х |
| Д. |
канцаво́му |
канцаво́й |
канцаво́му |
канцавы́м |
| В. |
канцавы́ (неадуш.)
канцаво́га (адуш.) |
канцаву́ю |
канцаво́е |
канцавы́я (неадуш.)
канцавы́х (адуш.) |
| Т. |
канцавы́м |
канцаво́й
канцаво́ю |
канцавы́м |
канцавы́мі |
| М. |
канцавы́м |
канцаво́й |
канцавы́м |
канцавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Канцавы́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
Канцавы́я |
| Р. |
Канцавы́х |
| Д. |
Канцавы́м |
| В. |
Канцавы́я |
| Т. |
Канцавы́мі |
| М. |
Канцавы́х |
канцане́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канцане́та |
канцане́ты |
| Р. |
канцане́ты |
канцане́т |
| Д. |
канцане́це |
канцане́там |
| В. |
канцане́ту |
канцане́ты |
| Т. |
канцане́тай
канцане́таю |
канцане́тамі |
| М. |
канцане́це |
канцане́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ка́нцар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́нцар |
| Р. |
ка́нцару |
| Д. |
ка́нцару |
| В. |
ка́нцар |
| Т. |
ка́нцарам |
| М. |
ка́нцары |
Крыніцы:
piskunou2012.