абстарцэ́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абстарцэ́ўлюся |
абстарцэ́вімся |
| 2-я ас. |
абстарцэ́вішся |
абстарцэ́віцеся |
| 3-я ас. |
абстарцэ́віцца |
абстарцэ́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
абстарцэ́віўся |
абстарцэ́віліся |
| ж. |
абстарцэ́вілася |
| н. |
абстарцэ́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абстарцэ́ўся |
абстарцэ́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абстарцэ́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абстарцэ́віць
‘зрабіць жабраком каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абстарцэ́ўлю |
абстарцэ́вім |
| 2-я ас. |
абстарцэ́віш |
абстарцэ́віце |
| 3-я ас. |
абстарцэ́віць |
абстарцэ́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
абстарцэ́віў |
абстарцэ́вілі |
| ж. |
абстарцэ́віла |
| н. |
абстарцэ́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абстарцэ́ў |
абстарцэ́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абстарцэ́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абста́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абста́рчуся |
абста́рчымся |
| 2-я ас. |
абста́рчышся |
абста́рчыцеся |
| 3-я ас. |
абста́рчыцца |
абста́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
абста́рчыўся |
абста́рчыліся |
| ж. |
абста́рчылася |
| н. |
абста́рчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абста́рчыся |
абста́рчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абста́рчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абста́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абста́ўка |
| Р. |
абста́ўкі |
| Д. |
абста́ўцы |
| В. |
абста́ўку |
| Т. |
абста́ўкай абста́ўкаю |
| М. |
абста́ўцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абста́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абста́ўлены |
абста́ўленая |
абста́ўленае |
абста́ўленыя |
| Р. |
абста́ўленага |
абста́ўленай абста́ўленае |
абста́ўленага |
абста́ўленых |
| Д. |
абста́ўленаму |
абста́ўленай |
абста́ўленаму |
абста́ўленым |
| В. |
абста́ўлены (неадуш.) абста́ўленага (адуш.) |
абста́ўленую |
абста́ўленае |
абста́ўленыя (неадуш.) абста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
абста́ўленым |
абста́ўленай абста́ўленаю |
абста́ўленым |
абста́ўленымі |
| М. |
абста́ўленым |
абста́ўленай |
абста́ўленым |
абста́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абста́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абста́ўлены |
абста́ўленая |
абста́ўленае |
абста́ўленыя |
| Р. |
абста́ўленага |
абста́ўленай абста́ўленае |
абста́ўленага |
абста́ўленых |
| Д. |
абста́ўленаму |
абста́ўленай |
абста́ўленаму |
абста́ўленым |
| В. |
абста́ўлены (неадуш.) абста́ўленага (адуш.) |
абста́ўленую |
абста́ўленае |
абста́ўленыя (неадуш.) абста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
абста́ўленым |
абста́ўленай абста́ўленаю |
абста́ўленым |
абста́ўленымі |
| М. |
абста́ўленым |
абста́ўленай |
абста́ўленым |
абста́ўленых |
Кароткая форма: абста́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абстаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абстаўля́юся |
абстаўля́емся |
| 2-я ас. |
абстаўля́ешся |
абстаўля́ецеся |
| 3-я ас. |
абстаўля́ецца |
абстаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
абстаўля́ўся |
абстаўля́ліся |
| ж. |
абстаўля́лася |
| н. |
абстаўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абстаўля́йся |
абстаўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абстаўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абстаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абстаўля́ю |
абстаўля́ем |
| 2-я ас. |
абстаўля́еш |
абстаўля́еце |
| 3-я ас. |
абстаўля́е |
абстаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
абстаўля́ў |
абстаўля́лі |
| ж. |
абстаўля́ла |
| н. |
абстаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абстаўля́й |
абстаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абстаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абста́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
абста́нем |
| 2-я ас. |
- |
абста́неце |
| 3-я ас. |
- |
абста́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
абста́ў |
абста́лі |
| ж. |
абста́ла |
| н. |
абста́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абста́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абстая́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
абстаі́ць |
абстая́ць |
| Прошлы час |
| м. |
- |
абстая́лі |
| ж. |
абстая́ла |
| н. |
абстая́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.