Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

умі́ласцівіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. умі́ласціўлюся умі́ласцівімся
2-я ас. умі́ласцівішся умі́ласцівіцеся
3-я ас. умі́ласцівіцца умі́ласцівяцца
Прошлы час
м. умі́ласцівіўся умі́ласцівіліся
ж. умі́ласцівілася
н. умі́ласцівілася
Загадны лад
2-я ас. умі́ласцівіся умі́ласцівіцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час умі́ласцівіўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

умі́ласцівіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. умі́ласціўлю умі́ласцівім
2-я ас. умі́ласцівіш умі́ласцівіце
3-я ас. умі́ласцівіць умі́ласцівяць
Прошлы час
м. умі́ласцівіў умі́ласцівілі
ж. умі́ласцівіла
н. умі́ласцівіла
Загадны лад
2-я ас. умі́ласціві умі́ласцівіце
Дзеепрыслоўе
прош. час умі́ласцівіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уміласціўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уміласціўле́нне
Р. уміласціўле́ння
Д. уміласціўле́нню
В. уміласціўле́нне
Т. уміласціўле́ннем
М. уміласціўле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

умі́ласціўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умі́ласціўлены умі́ласціўленая умі́ласціўленае умі́ласціўленыя
Р. умі́ласціўленага умі́ласціўленай
умі́ласціўленае		 умі́ласціўленага умі́ласціўленых
Д. умі́ласціўленаму умі́ласціўленай умі́ласціўленаму умі́ласціўленым
В. умі́ласціўлены (неадуш.)
умі́ласціўленага (адуш.)		 умі́ласціўленую умі́ласціўленае умі́ласціўленыя (неадуш.)
умі́ласціўленых (адуш.)
Т. умі́ласціўленым умі́ласціўленай
умі́ласціўленаю		 умі́ласціўленым умі́ласціўленымі
М. умі́ласціўленым умі́ласціўленай умі́ласціўленым умі́ласціўленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

умі́ласціўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умі́ласціўлены умі́ласціўленая умі́ласціўленае умі́ласціўленыя
Р. умі́ласціўленага умі́ласціўленай
умі́ласціўленае		 умі́ласціўленага умі́ласціўленых
Д. умі́ласціўленаму умі́ласціўленай умі́ласціўленаму умі́ласціўленым
В. умі́ласціўлены (неадуш.)
умі́ласціўленага (адуш.)		 умі́ласціўленую умі́ласціўленае умі́ласціўленыя (неадуш.)
умі́ласціўленых (адуш.)
Т. умі́ласціўленым умі́ласціўленай
умі́ласціўленаю		 умі́ласціўленым умі́ласціўленымі
М. умі́ласціўленым умі́ласціўленай умі́ласціўленым умі́ласціўленых

Кароткая форма: умі́ласціўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

умі́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
умі́льна умі́льней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

умі́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. умі́льнасць
Р. умі́льнасці
Д. умі́льнасці
В. умі́льнасць
Т. умі́льнасцю
М. умі́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

умі́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умі́льны умі́льная умі́льнае умі́льныя
Р. умі́льнага умі́льнай
умі́льнае		 умі́льнага умі́льных
Д. умі́льнаму умі́льнай умі́льнаму умі́льным
В. умі́льны (неадуш.)
умі́льнага (адуш.)		 умі́льную умі́льнае умі́льныя (неадуш.)
умі́льных (адуш.)
Т. умі́льным умі́льнай
умі́льнаю		 умі́льным умі́льнымі
М. умі́льным умі́льнай умі́льным умі́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

уміля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уміля́юся уміля́емся
2-я ас. уміля́ешся уміля́ецеся
3-я ас. уміля́ецца уміля́юцца
Прошлы час
м. уміля́ўся уміля́ліся
ж. уміля́лася
н. уміля́лася
Загадны лад
2-я ас. уміля́йся уміля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час уміля́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

уміна́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уміна́ны уміна́ная уміна́нае уміна́ныя
Р. уміна́нага уміна́най
уміна́нае		 уміна́нага уміна́ных
Д. уміна́наму уміна́най уміна́наму уміна́ным
В. уміна́ны (неадуш.)
уміна́нага (адуш.)		 уміна́ную уміна́нае уміна́ныя (неадуш.)
уміна́ных (адуш.)
Т. уміна́ным уміна́най
уміна́наю		 уміна́ным уміна́нымі
М. уміна́ным уміна́най уміна́ным уміна́ных

Крыніцы: piskunou2012.