зако́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зако́нна |
зако́нней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
законнанаро́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
законнанаро́джаны |
законнанаро́джаная |
законнанаро́джанае |
законнанаро́джаныя |
| Р. |
законнанаро́джанага |
законнанаро́джанай
законнанаро́джанае |
законнанаро́джанага |
законнанаро́джаных |
| Д. |
законнанаро́джанаму |
законнанаро́джанай |
законнанаро́джанаму |
законнанаро́джаным |
| В. |
законнанаро́джаны (неадуш.)
законнанаро́джанага (адуш.) |
законнанаро́джаную |
законнанаро́джанае |
законнанаро́джаныя (неадуш.)
законнанаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
законнанаро́джаным |
законнанаро́джанай
законнанаро́джанаю |
законнанаро́джаным |
законнанаро́джанымі |
| М. |
законнанаро́джаным |
законнанаро́джанай |
законнанаро́джаным |
законнанаро́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
зако́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зако́ннасць |
| Р. |
зако́ннасці |
| Д. |
зако́ннасці |
| В. |
зако́ннасць |
| Т. |
зако́ннасцю |
| М. |
зако́ннасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́ннік |
зако́ннікі |
| Р. |
зако́нніка |
зако́ннікаў |
| Д. |
зако́нніку |
зако́ннікам |
| В. |
зако́нніка |
зако́ннікаў |
| Т. |
зако́ннікам |
зако́ннікамі |
| М. |
зако́нніку |
зако́нніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́нніца |
зако́нніцы |
| Р. |
зако́нніцы |
зако́нніц |
| Д. |
зако́нніцы |
зако́нніцам |
| В. |
зако́нніцу |
зако́нніц |
| Т. |
зако́нніцай
зако́нніцаю |
зако́нніцамі |
| М. |
зако́нніцы |
зако́нніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́нны |
зако́нная |
зако́ннае |
зако́нныя |
| Р. |
зако́ннага |
зако́ннай
зако́ннае |
зако́ннага |
зако́нных |
| Д. |
зако́ннаму |
зако́ннай |
зако́ннаму |
зако́нным |
| В. |
зако́нны (неадуш.)
зако́ннага (адуш.) |
зако́нную |
зако́ннае |
зако́нныя (неадуш.)
зако́нных (адуш.) |
| Т. |
зако́нным |
зако́ннай
зако́ннаю |
зако́нным |
зако́ннымі |
| М. |
зако́нным |
зако́ннай |
зако́нным |
зако́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́нтраны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́нтраны |
зако́нтраная |
зако́нтранае |
зако́нтраныя |
| Р. |
зако́нтранага |
зако́нтранай
зако́нтранае |
зако́нтранага |
зако́нтраных |
| Д. |
зако́нтранаму |
зако́нтранай |
зако́нтранаму |
зако́нтраным |
| В. |
зако́нтраны (неадуш.)
зако́нтранага (адуш.) |
зако́нтраную |
зако́нтранае |
зако́нтраныя (неадуш.)
зако́нтраных (адуш.) |
| Т. |
зако́нтраным |
зако́нтранай
зако́нтранаю |
зако́нтраным |
зако́нтранымі |
| М. |
зако́нтраным |
зако́нтранай |
зако́нтраным |
зако́нтраных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зако́нтрыванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зако́нтрыванне |
| Р. |
зако́нтрывання |
| Д. |
зако́нтрыванню |
| В. |
зако́нтрыванне |
| Т. |
зако́нтрываннем |
| М. |
зако́нтрыванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зако́нтрывацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зако́нтрываецца |
зако́нтрываюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зако́нтрываўся |
зако́нтрываліся |
| ж. |
зако́нтрывалася |
| н. |
зако́нтрывалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
зако́нтрываючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.