зако́нтрыванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зако́нтрыванне | |
| зако́нтрывання | |
| зако́нтрыванню | |
| зако́нтрыванне | |
| зако́нтрываннем | |
| зако́нтрыванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)