перапро́шанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перапро́шанне |
перапро́шанні |
| Р. |
перапро́шання |
перапро́шанняў |
| Д. |
перапро́шанню |
перапро́шанням |
| В. |
перапро́шанне |
перапро́шанні |
| Т. |
перапро́шаннем |
перапро́шаннямі |
| М. |
перапро́шанні |
перапро́шаннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
перапро́шаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перапро́шаны |
перапро́шаная |
перапро́шанае |
перапро́шаныя |
| Р. |
перапро́шанага |
перапро́шанай перапро́шанае |
перапро́шанага |
перапро́шаных |
| Д. |
перапро́шанаму |
перапро́шанай |
перапро́шанаму |
перапро́шаным |
| В. |
перапро́шаны (неадуш.) перапро́шанага (адуш.) |
перапро́шаную |
перапро́шанае |
перапро́шаныя (неадуш.) перапро́шаных (адуш.) |
| Т. |
перапро́шаным |
перапро́шанай перапро́шанаю |
перапро́шаным |
перапро́шанымі |
| М. |
перапро́шаным |
перапро́шанай |
перапро́шаным |
перапро́шаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перапро́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перапро́шаны |
перапро́шаная |
перапро́шанае |
перапро́шаныя |
| Р. |
перапро́шанага |
перапро́шанай перапро́шанае |
перапро́шанага |
перапро́шаных |
| Д. |
перапро́шанаму |
перапро́шанай |
перапро́шанаму |
перапро́шаным |
| В. |
перапро́шаны (неадуш.) перапро́шанага (адуш.) |
перапро́шаную |
перапро́шанае |
перапро́шаныя (неадуш.) перапро́шаных (адуш.) |
| Т. |
перапро́шаным |
перапро́шанай перапро́шанаю |
перапро́шаным |
перапро́шанымі |
| М. |
перапро́шаным |
перапро́шанай |
перапро́шаным |
перапро́шаных |
Кароткая форма: перапро́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перапро́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перапро́шванне |
| Р. |
перапро́швання |
| Д. |
перапро́шванню |
| В. |
перапро́шванне |
| Т. |
перапро́шваннем |
| М. |
перапро́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перапро́шваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перапро́шваю |
перапро́шваем |
| 2-я ас. |
перапро́шваеш |
перапро́шваеце |
| 3-я ас. |
перапро́швае |
перапро́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перапро́шваў |
перапро́швалі |
| ж. |
перапро́швала |
| н. |
перапро́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перапро́швай |
перапро́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перапро́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перапрыё́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перапрыё́м |
перапрыё́мы |
| Р. |
перапрыё́му |
перапрыё́маў |
| Д. |
перапрыё́му |
перапрыё́мам |
| В. |
перапрыё́м |
перапрыё́мы |
| Т. |
перапрыё́мам |
перапрыё́мамі |
| М. |
перапрыё́ме |
перапрыё́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
перапрысяга́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перапрысяга́ю |
перапрысяга́ем |
| 2-я ас. |
перапрысяга́еш |
перапрысяга́еце |
| 3-я ас. |
перапрысяга́е |
перапрысяга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
перапрысяга́ў |
перапрысяга́лі |
| ж. |
перапрысяга́ла |
| н. |
перапрысяга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перапрысяга́й |
перапрысяга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перапрысяга́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
перапрысягну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перапрысягну́ |
перапрысягнё́м |
| 2-я ас. |
перапрысягне́ш |
перапрысягняце́ |
| 3-я ас. |
перапрысягне́ |
перапрысягну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
перапрысягну́ў |
перапрысягну́лі |
| ж. |
перапрысягну́ла |
| н. |
перапрысягну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перапрысягні́ |
перапрысягні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перапрысягну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
перапрышчапі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перапрышчаплю́ |
перапрышчэ́пім |
| 2-я ас. |
перапрышчэ́піш |
перапрышчэ́піце |
| 3-я ас. |
перапрышчэ́піць |
перапрышчэ́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
перапрышчапі́ў |
перапрышчапі́лі |
| ж. |
перапрышчапі́ла |
| н. |
перапрышчапі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перапрышчапі́ |
перапрышчапі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перапрышчапі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перапрышчэ́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перапрышчэ́пка |
перапрышчэ́пкі |
| Р. |
перапрышчэ́пкі |
перапрышчэ́пак |
| Д. |
перапрышчэ́пцы |
перапрышчэ́пкам |
| В. |
перапрышчэ́пку |
перапрышчэ́пкі |
| Т. |
перапрышчэ́пкай перапрышчэ́пкаю |
перапрышчэ́пкамі |
| М. |
перапрышчэ́пцы |
перапрышчэ́пках |
Крыніцы:
piskunou2012.