Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгджзйклмнопрстўфхцшя-

экзарацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экзарацы́йны экзарацы́йная экзарацы́йнае экзарацы́йныя
Р. экзарацы́йнага экзарацы́йнай
экзарацы́йнае		 экзарацы́йнага экзарацы́йных
Д. экзарацы́йнаму экзарацы́йнай экзарацы́йнаму экзарацы́йным
В. экзарацы́йны (неадуш.)
экзарацы́йнага (адуш.)		 экзарацы́йную экзарацы́йнае экзарацы́йныя (неадуш.)
экзарацы́йных (адуш.)
Т. экзарацы́йным экзарацы́йнай
экзарацы́йнаю		 экзарацы́йным экзарацы́йнымі
М. экзарацы́йным экзарацы́йнай экзарацы́йным экзарацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

экзара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. экзара́цыя
Р. экзара́цыі
Д. экзара́цыі
В. экзара́цыю
Т. экзара́цыяй
экзара́цыяю
М. экзара́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

экзартыкуля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. экзартыкуля́цыя
Р. экзартыкуля́цыі
Д. экзартыкуля́цыі
В. экзартыкуля́цыю
Т. экзартыкуля́цыяй
экзартыкуля́цыяю
М. экзартыкуля́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

экза́рх

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. экза́рх экза́рхі
Р. экза́рха экза́рхаў
Д. экза́рху экза́рхам
В. экза́рха экза́рхаў
Т. экза́рхам экза́рхамі
М. экза́рху экза́рхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

экзарха́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. экзарха́т
Р. экзарха́та
Д. экзарха́ту
В. экзарха́т
Т. экзарха́там
М. экзарха́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

экзарцы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. экзарцы́зм экзарцы́змы
Р. экзарцы́зму экзарцы́змаў
Д. экзарцы́зму экзарцы́змам
В. экзарцы́зм экзарцы́змы
Т. экзарцы́змам экзарцы́змамі
М. экзарцы́зме экзарцы́змах

Крыніцы: piskunou2012.

экзарцы́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. экзарцы́ст экзарцы́сты
Р. экзарцы́ста экзарцы́стаў
Д. экзарцы́сту экзарцы́стам
В. экзарцы́ста экзарцы́стаў
Т. экзарцы́стам экзарцы́стамі
М. экзарцы́сце экзарцы́стах

Крыніцы: piskunou2012.

экзасаматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экзасаматы́чны экзасаматы́чная экзасаматы́чнае экзасаматы́чныя
Р. экзасаматы́чнага экзасаматы́чнай
экзасаматы́чнае		 экзасаматы́чнага экзасаматы́чных
Д. экзасаматы́чнаму экзасаматы́чнай экзасаматы́чнаму экзасаматы́чным
В. экзасаматы́чны (неадуш.)
экзасаматы́чнага (адуш.)		 экзасаматы́чную экзасаматы́чнае экзасаматы́чныя (неадуш.)
экзасаматы́чных (адуш.)
Т. экзасаматы́чным экзасаматы́чнай
экзасаматы́чнаю		 экзасаматы́чным экзасаматы́чнымі
М. экзасаматы́чным экзасаматы́чнай экзасаматы́чным экзасаматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

экзасто́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. экзасто́з экзасто́зы
Р. экзасто́зу экзасто́заў
Д. экзасто́зу экзасто́зам
В. экзасто́з экзасто́зы
Т. экзасто́зам экзасто́замі
М. экзасто́зе экзасто́зах

Крыніцы: piskunou2012.

экзасфе́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. экзасфе́ра
Р. экзасфе́ры
Д. экзасфе́ры
В. экзасфе́ру
Т. экзасфе́рай
экзасфе́раю
М. экзасфе́ры

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.