Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгдеёжзіклмнопрстуфхцчшыэюя’

абры́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абры́днік абры́днікі
Р. абры́дніка абры́днікаў
Д. абры́дніку абры́днікам
В. абры́дніка абры́днікаў
Т. абры́днікам абры́днікамі
М. абры́дніку абры́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

абры́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абры́дніца абры́дніцы
Р. абры́дніцы абры́дніц
Д. абры́дніцы абры́дніцам
В. абры́дніцу абры́дніц
Т. абры́дніцай
абры́дніцаю		 абры́дніцамі
М. абры́дніцы абры́дніцах

Крыніцы: piskunou2012.

абры́днуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абры́дну абры́днем
2-я ас. абры́днеш абры́днеце
3-я ас. абры́дне абры́днуць
Прошлы час
м. абры́д
абры́днуў		 абры́длі
абры́днулі
ж. абры́дла
абры́днула
н. абры́дла
абры́днула
Дзеепрыслоўе
прош. час абры́днуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абры́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абры́дны абры́дная абры́днае абры́дныя
Р. абры́днага абры́днай
абры́днае		 абры́днага абры́дных
Д. абры́днаму абры́днай абры́днаму абры́дным
В. абры́дны (неадуш.)
абры́днага (адуш.)		 абры́дную абры́днае абры́дныя (неадуш.)
абры́дных (адуш.)
Т. абры́дным абры́днай
абры́днаю		 абры́дным абры́днымі
М. абры́дным абры́днай абры́дным абры́дных

Крыніцы: piskunou2012.

абрыдо́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абрыдо́ны абрыдо́ная абрыдо́нае абрыдо́ныя
Р. абрыдо́нага абрыдо́най
абрыдо́нае		 абрыдо́нага абрыдо́ных
Д. абрыдо́наму абрыдо́най абрыдо́наму абрыдо́ным
В. абрыдо́ны (неадуш.)
абрыдо́нага (адуш.)		 абрыдо́ную абрыдо́нае абрыдо́ныя (неадуш.)
абрыдо́ных (адуш.)
Т. абрыдо́ным абрыдо́най
абрыдо́наю		 абрыдо́ным абрыдо́нымі
М. абрыдо́ным абрыдо́най абрыдо́ным абрыдо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

абрызга́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. абрызга́е -
Прошлы час
м. абрызга́ў абрызга́лі
ж. абрызга́ла
н. абрызга́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час абрызга́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абры́зглы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абры́зглы абры́зглая абры́зглае абры́зглыя
Р. абры́зглага абры́зглай
абры́зглае		 абры́зглага абры́зглых
Д. абры́згламу абры́зглай абры́згламу абры́зглым
В. абры́зглы (неадуш.)
абры́зглага (адуш.)		 абры́зглую абры́зглае абры́зглыя (неадуш.)
абры́зглых (адуш.)
Т. абры́зглым абры́зглай
абры́зглаю		 абры́зглым абры́зглымі
М. абры́зглым абры́зглай абры́зглым абры́зглых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абры́згнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. абры́згне абры́згнуць
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. абры́згла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абры́зкаць

‘апырскаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абры́зкаю абры́зкаем
2-я ас. абры́зкаеш абры́зкаеце
3-я ас. абры́зкае абры́зкаюць
Прошлы час
м. абры́зкаў абры́зкалі
ж. абры́зкала
н. абры́зкала
Загадны лад
2-я ас. абры́зкай абры́зкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час абры́зкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

абрыкаці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. абрыкаці́н
Р. абрыкаці́ну
Д. абрыкаці́ну
В. абрыкаці́н
Т. абрыкаці́нам
М. абрыкаці́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.