канспе́ктны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канспе́ктны |
канспе́ктная |
канспе́ктнае |
канспе́ктныя |
| Р. |
канспе́ктнага |
канспе́ктнай канспе́ктнае |
канспе́ктнага |
канспе́ктных |
| Д. |
канспе́ктнаму |
канспе́ктнай |
канспе́ктнаму |
канспе́ктным |
| В. |
канспе́ктны (неадуш.) канспе́ктнага (адуш.) |
канспе́ктную |
канспе́ктнае |
канспе́ктныя (неадуш.) канспе́ктных (адуш.) |
| Т. |
канспе́ктным |
канспе́ктнай канспе́ктнаю |
канспе́ктным |
канспе́ктнымі |
| М. |
канспе́ктным |
канспе́ктнай |
канспе́ктным |
канспе́ктных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
канспекты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| канспекты́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
канспекты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канспекты́ўнасць |
| Р. |
канспекты́ўнасці |
| Д. |
канспекты́ўнасці |
| В. |
канспекты́ўнасць |
| Т. |
канспекты́ўнасцю |
| М. |
канспекты́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канспекты́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канспекты́ўны |
канспекты́ўная |
канспекты́ўнае |
канспекты́ўныя |
| Р. |
канспекты́ўнага |
канспекты́ўнай канспекты́ўнае |
канспекты́ўнага |
канспекты́ўных |
| Д. |
канспекты́ўнаму |
канспекты́ўнай |
канспекты́ўнаму |
канспекты́ўным |
| В. |
канспекты́ўны (неадуш.) канспекты́ўнага (адуш.) |
канспекты́ўную |
канспекты́ўнае |
канспекты́ўныя (неадуш.) канспекты́ўных (адуш.) |
| Т. |
канспекты́ўным |
канспекты́ўнай канспекты́ўнаю |
канспекты́ўным |
канспекты́ўнымі |
| М. |
канспекты́ўным |
канспекты́ўнай |
канспекты́ўным |
канспекты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канспірава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канспірава́нне |
| Р. |
канспірава́ння |
| Д. |
канспірава́нню |
| В. |
канспірава́нне |
| Т. |
канспірава́ннем |
| М. |
канспірава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
канспірава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канспірава́ны |
канспірава́ная |
канспірава́нае |
канспірава́ныя |
| Р. |
канспірава́нага |
канспірава́най канспірава́нае |
канспірава́нага |
канспірава́ных |
| Д. |
канспірава́наму |
канспірава́най |
канспірава́наму |
канспірава́ным |
| В. |
канспірава́ны (неадуш.) канспірава́нага (адуш.) |
канспірава́ную |
канспірава́нае |
канспірава́ныя (неадуш.) канспірава́ных (адуш.) |
| Т. |
канспірава́ным |
канспірава́най канспірава́наю |
канспірава́ным |
канспірава́нымі |
| М. |
канспірава́ным |
канспірава́най |
канспірава́ным |
канспірава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
канспірава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канспірава́ны |
канспірава́ная |
канспірава́нае |
канспірава́ныя |
| Р. |
канспірава́нага |
канспірава́най канспірава́нае |
канспірава́нага |
канспірава́ных |
| Д. |
канспірава́наму |
канспірава́най |
канспірава́наму |
канспірава́ным |
| В. |
канспірава́ны (неадуш.) канспірава́нага (адуш.) |
канспірава́ную |
канспірава́нае |
канспірава́ныя (неадуш.) канспірава́ных (адуш.) |
| Т. |
канспірава́ным |
канспірава́най канспірава́наю |
канспірава́ным |
канспірава́нымі |
| М. |
канспірава́ным |
канспірава́най |
канспірава́ным |
канспірава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
канспірава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канспіру́юся |
канспіру́емся |
| 2-я ас. |
канспіру́ешся |
канспіру́ецеся |
| 3-я ас. |
канспіру́ецца |
канспіру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
канспірава́ўся |
канспірава́ліся |
| ж. |
канспірава́лася |
| н. |
канспірава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
канспіру́йся |
канспіру́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
канспіру́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канспірава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канспіру́ю |
канспіру́ем |
| 2-я ас. |
канспіру́еш |
канспіру́еце |
| 3-я ас. |
канспіру́е |
канспіру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
канспірава́ў |
канспірава́лі |
| ж. |
канспірава́ла |
| н. |
канспірава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
канспіру́й |
канспіру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
канспіру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.