праартыкулява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праартыкулява́ны |
праартыкулява́ная |
праартыкулява́нае |
праартыкулява́ныя |
| Р. |
праартыкулява́нага |
праартыкулява́най
праартыкулява́нае |
праартыкулява́нага |
праартыкулява́ных |
| Д. |
праартыкулява́наму |
праартыкулява́най |
праартыкулява́наму |
праартыкулява́ным |
| В. |
праартыкулява́ны (неадуш.)
праартыкулява́нага (адуш.) |
праартыкулява́ную |
праартыкулява́нае |
праартыкулява́ныя (неадуш.)
праартыкулява́ных (адуш.) |
| Т. |
праартыкулява́ным |
праартыкулява́най
праартыкулява́наю |
праартыкулява́ным |
праартыкулява́нымі |
| М. |
праартыкулява́ным |
праартыкулява́най |
праартыкулява́ным |
праартыкулява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
праартыкулява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праартыкулю́ю |
праартыкулю́ем |
| 2-я ас. |
праартыкулю́еш |
праартыкулю́еце |
| 3-я ас. |
праартыкулю́е |
праартыкулю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праартыкулява́ў |
праартыкулява́лі |
| ж. |
праартыкулява́ла |
| н. |
праартыкулява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
праартыкулю́й |
праартыкулю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
праартыкулява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праарфава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праарфава́ны |
праарфава́ная |
праарфава́нае |
праарфава́ныя |
| Р. |
праарфава́нага |
праарфава́най
праарфава́нае |
праарфава́нага |
праарфава́ных |
| Д. |
праарфава́наму |
праарфава́най |
праарфава́наму |
праарфава́ным |
| В. |
праарфава́ны (неадуш.)
праарфава́нага (адуш.) |
праарфава́ную |
праарфава́нае |
праарфава́ныя (неадуш.)
праарфава́ных (адуш.) |
| Т. |
праарфава́ным |
праарфава́най
праарфава́наю |
праарфава́ным |
праарфава́нымі |
| М. |
праарфава́ным |
праарфава́най |
праарфава́ным |
праарфава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праарфава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праарфава́ны |
праарфава́ная |
праарфава́нае |
праарфава́ныя |
| Р. |
праарфава́нага |
праарфава́най
праарфава́нае |
праарфава́нага |
праарфава́ных |
| Д. |
праарфава́наму |
праарфава́най |
праарфава́наму |
праарфава́ным |
| В. |
праарфава́ны (неадуш.)
праарфава́нага (адуш.) |
праарфава́ную |
праарфава́нае |
праарфава́ныя (неадуш.)
праарфава́ных (адуш.) |
| Т. |
праарфава́ным |
праарфава́най
праарфава́наю |
праарфава́ным |
праарфава́нымі |
| М. |
праарфава́ным |
праарфава́най |
праарфава́ным |
праарфава́ных |
Кароткая форма: праарфава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праарфава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праарфу́ецца |
праарфу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праарфава́ўся |
праарфава́ліся |
| ж. |
праарфава́лася |
| н. |
праарфава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праарфава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праарфу́ю |
праарфу́ем |
| 2-я ас. |
праарфу́еш |
праарфу́еце |
| 3-я ас. |
праарфу́е |
праарфу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праарфава́ў |
праарфава́лі |
| ж. |
праарфава́ла |
| н. |
праарфава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
праарфу́й |
праарфу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
праарфава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праарфо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праарфо́ўванне |
| Р. |
праарфо́ўвання |
| Д. |
праарфо́ўванню |
| В. |
праарфо́ўванне |
| Т. |
праарфо́ўваннем |
| М. |
праарфо́ўванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праарфо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праарфо́ўваецца |
праарфо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праарфо́ўваўся |
праарфо́ўваліся |
| ж. |
праарфо́ўвалася |
| н. |
праарфо́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праарфо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праарфо́ўваю |
праарфо́ўваем |
| 2-я ас. |
праарфо́ўваеш |
праарфо́ўваеце |
| 3-я ас. |
праарфо́ўвае |
праарфо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праарфо́ўваў |
праарфо́ўвалі |
| ж. |
праарфо́ўвала |
| н. |
праарфо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
праарфо́ўвай |
праарфо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
праарфо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.