зака́йвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зака́йваюся |
зака́йваемся |
| 2-я ас. |
зака́йваешся |
зака́йваецеся |
| 3-я ас. |
зака́йваецца |
зака́йваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зака́йваўся |
зака́йваліся |
| ж. |
зака́йвалася |
| н. |
зака́йвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зака́йвайся |
зака́йвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зака́йваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закайда́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закайда́нены |
закайда́неная |
закайда́ненае |
закайда́неныя |
| Р. |
закайда́ненага |
закайда́ненай закайда́ненае |
закайда́ненага |
закайда́неных |
| Д. |
закайда́ненаму |
закайда́ненай |
закайда́ненаму |
закайда́неным |
| В. |
закайда́нены (неадуш.) закайда́ненага (адуш.) |
закайда́неную |
закайда́ненае |
закайда́неныя (неадуш.) закайда́неных (адуш.) |
| Т. |
закайда́неным |
закайда́ненай закайда́ненаю |
закайда́неным |
закайда́ненымі |
| М. |
закайда́неным |
закайда́ненай |
закайда́неным |
закайда́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закайда́ніць
‘звязаць, пазбавіць каго-небудзь свабоды’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закайда́ню |
закайда́нім |
| 2-я ас. |
закайда́ніш |
закайда́ніце |
| 3-я ас. |
закайда́ніць |
закайда́няць |
| Прошлы час |
| м. |
закайда́ніў |
закайда́нілі |
| ж. |
закайда́ніла |
| н. |
закайда́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закайда́нь |
закайда́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закайда́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаке́тнічацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаке́тнічаюся |
закаке́тнічаемся |
| 2-я ас. |
закаке́тнічаешся |
закаке́тнічаецеся |
| 3-я ас. |
закаке́тнічаецца |
закаке́тнічаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
закаке́тнічаўся |
закаке́тнічаліся |
| ж. |
закаке́тнічалася |
| н. |
закаке́тнічалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаке́тнічайся |
закаке́тнічайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаке́тнічаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаке́тнічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаке́тнічаю |
закаке́тнічаем |
| 2-я ас. |
закаке́тнічаеш |
закаке́тнічаеце |
| 3-я ас. |
закаке́тнічае |
закаке́тнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
закаке́тнічаў |
закаке́тнічалі |
| ж. |
закаке́тнічала |
| н. |
закаке́тнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаке́тнічай |
закаке́тнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаке́тнічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаклю́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́ка |
закаклю́кі |
| Р. |
закаклю́кі |
закаклю́к |
| Д. |
закаклю́цы |
закаклю́кам |
| В. |
закаклю́ку |
закаклю́кі |
| Т. |
закаклю́кай закаклю́каю |
закаклю́камі |
| М. |
закаклю́цы |
закаклю́ках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаклю́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́чка |
закаклю́чкі |
| Р. |
закаклю́чкі |
закаклю́чак |
| Д. |
закаклю́чцы |
закаклю́чкам |
| В. |
закаклю́чку |
закаклю́чкі |
| Т. |
закаклю́чкай закаклю́чкаю |
закаклю́чкамі |
| М. |
закаклю́чцы |
закаклю́чках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаклю́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаклю́чына |
закаклю́чыны |
| Р. |
закаклю́чыны |
закаклю́чын |
| Д. |
закаклю́чыне |
закаклю́чынам |
| В. |
закаклю́чыну |
закаклю́чыны |
| Т. |
закаклю́чынай закаклю́чынаю |
закаклю́чынамі |
| М. |
закаклю́чыне |
закаклю́чынах |
Крыніцы:
piskunou2012.