закаклю́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| закаклю́чка | закаклю́чкі | |
| закаклю́чкі | закаклю́чак | |
| закаклю́чцы | закаклю́чкам | |
| закаклю́чку | закаклю́чкі | |
| закаклю́чкай закаклю́чкаю |
закаклю́чкамі | |
| закаклю́чцы | закаклю́чках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)