закаклю́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| закаклю́чына | закаклю́чыны | |
| закаклю́чыны | закаклю́чын | |
| закаклю́чыне | закаклю́чынам | |
| закаклю́чыну | закаклю́чыны | |
| закаклю́чынай закаклю́чынаю |
закаклю́чынамі | |
| закаклю́чыне | закаклю́чынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)