кара́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кара́рскі |
кара́рская |
кара́рскае |
кара́рскія |
| Р. |
кара́рскага |
кара́рскай кара́рскае |
кара́рскага |
кара́рскіх |
| Д. |
кара́рскаму |
кара́рскай |
кара́рскаму |
кара́рскім |
| В. |
кара́рскі (неадуш.) кара́рскага (адуш.) |
кара́рскую |
кара́рскае |
кара́рскія (неадуш.) кара́рскіх (адуш.) |
| Т. |
кара́рскім |
кара́рскай кара́рскаю |
кара́рскім |
кара́рскімі |
| М. |
кара́рскім |
кара́рскай |
кара́рскім |
кара́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Кара́сеўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кара́сеўшчына |
| Р. |
Кара́сеўшчыны |
| Д. |
Кара́сеўшчыне |
| В. |
Кара́сеўшчыну |
| Т. |
Кара́сеўшчынай Кара́сеўшчынаю |
| М. |
Кара́сеўшчыне |
карасё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карасё́вы |
карасё́вая |
карасё́вае |
карасё́выя |
| Р. |
карасё́вага |
карасё́вай карасё́вае |
карасё́вага |
карасё́вых |
| Д. |
карасё́ваму |
карасё́вай |
карасё́ваму |
карасё́вым |
| В. |
карасё́вы (неадуш.) карасё́вага (адуш.) |
карасё́вую |
карасё́вае |
карасё́выя (неадуш.) карасё́вых (адуш.) |
| Т. |
карасё́вым |
карасё́вай карасё́ваю |
карасё́вым |
карасё́вымі |
| М. |
карасё́вым |
карасё́вай |
карасё́вым |
карасё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Карасі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карасі́ |
| Р. |
Карасё́ў |
| Д. |
Карася́м |
| В. |
Карасі́ |
| Т. |
Карася́мі |
| М. |
Карася́х |
кара́сік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кара́сік |
кара́сікі |
| Р. |
кара́сіка |
кара́сікаў |
| Д. |
кара́сіку |
кара́сікам |
| В. |
кара́сіка |
кара́сікаў |
| Т. |
кара́сікам |
кара́сікамі |
| М. |
кара́сіку |
кара́сіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
карасі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карасі́на |
| Р. |
карасі́ны |
| Д. |
карасі́не |
| В. |
карасі́ну |
| Т. |
карасі́най карасі́наю |
| М. |
карасі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Кара́сіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кара́сіна |
| Р. |
Кара́сіна |
| Д. |
Кара́сіну |
| В. |
Кара́сіна |
| Т. |
Кара́сінам |
| М. |
Кара́сіне |
карасі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карасі́навы |
карасі́навая |
карасі́навае |
карасі́навыя |
| Р. |
карасі́навага |
карасі́навай карасі́навае |
карасі́навага |
карасі́навых |
| Д. |
карасі́наваму |
карасі́навай |
карасі́наваму |
карасі́навым |
| В. |
карасі́навы (неадуш.) карасі́навага (адуш.) |
карасі́навую |
карасі́навае |
карасі́навыя (неадуш.) карасі́навых (адуш.) |
| Т. |
карасі́навым |
карасі́навай карасі́наваю |
карасі́навым |
карасі́навымі |
| М. |
карасі́навым |
карасі́навай |
карасі́навым |
карасі́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карасі́ны
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карасі́ны |
карасі́ная |
карасі́нае |
карасі́ныя |
| Р. |
карасі́нага |
карасі́най карасі́нае |
карасі́нага |
карасі́ных |
| Д. |
карасі́наму |
карасі́най |
карасі́наму |
карасі́ным |
| В. |
карасі́ны (неадуш.) карасі́нага (адуш.) |
карасі́ную |
карасі́нае |
карасі́ныя (неадуш.) карасі́ных (адуш.) |
| Т. |
карасі́ным |
карасі́най карасі́наю |
карасі́ным |
карасі́нымі |
| М. |
карасі́ным |
карасі́най |
карасі́ным |
карасі́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
карасі́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карасі́ны |
карасі́ная |
карасі́нае |
карасі́ныя |
| Р. |
карасі́нага |
карасі́най карасі́нае |
карасі́нага |
карасі́ных |
| Д. |
карасі́наму |
карасі́най |
карасі́наму |
карасі́ным |
| В. |
карасі́ны (неадуш.) карасі́нага (адуш.) |
карасі́ную |
карасі́нае |
карасі́ныя (неадуш.) карасі́ных (адуш.) |
| Т. |
карасі́ным |
карасі́най карасі́наю |
карасі́ным |
карасі́нымі |
| М. |
карасі́ным |
карасі́най |
карасі́ным |
карасі́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.