Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амінапла́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

амінаспі́рт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

амінатрансфера́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	амінатрансфера́за	амінатрансфера́зы
Р.	амінатрансфера́зы	амінатрансфера́з
Д.	амінатрансфера́зе	амінатрансфера́зам
В.	амінатрансфера́зу	амінатрансфера́зы
Т.	амінатрансфера́зай амінатрансфера́заю	амінатрансфера́замі
М.	амінатрансфера́зе	амінатрансфера́зах

Крыніцы: piskunou2012.

аміна́ць

‘абмінаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

амінаэпаксі́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	амінаэпаксі́дны	амінаэпаксі́дная	амінаэпаксі́днае	амінаэпаксі́дныя
Р.	амінаэпаксі́днага	амінаэпаксі́днай амінаэпаксі́днае	амінаэпаксі́днага	амінаэпаксі́дных
Д.	амінаэпаксі́днаму	амінаэпаксі́днай	амінаэпаксі́днаму	амінаэпаксі́дным
В.	амінаэпаксі́дны (неадуш.) амінаэпаксі́днага (адуш.)	амінаэпаксі́дную	амінаэпаксі́днае	амінаэпаксі́дныя (неадуш.) амінаэпаксі́дных (адуш.)
Т.	амінаэпаксі́дным	амінаэпаксі́днай амінаэпаксі́днаю	амінаэпаксі́дным	амінаэпаксі́днымі
М.	амінаэпаксі́дным	амінаэпаксі́днай	амінаэпаксі́дным	амінаэпаксі́дных

Крыніцы: piskunou2012.

аміні́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аміні́раваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аміні́раваны	аміні́раваная	аміні́раванае	аміні́раваныя
Р.	аміні́раванага	аміні́раванай аміні́раванае	аміні́раванага	аміні́раваных
Д.	аміні́раванаму	аміні́раванай	аміні́раванаму	аміні́раваным
В.	аміні́раваны (неадуш.) аміні́раванага (адуш.)	аміні́раваную	аміні́раванае	аміні́раваныя (неадуш.) аміні́раваных (адуш.)
Т.	аміні́раваным	аміні́раванай аміні́раванаю	аміні́раваным	аміні́раванымі
М.	аміні́раваным	аміні́раванай	аміні́раваным	аміні́раваных

Крыніцы: piskunou2012.

аміні́раваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аміні́раваны	аміні́раваная	аміні́раванае	аміні́раваныя
Р.	аміні́раванага	аміні́раванай аміні́раванае	аміні́раванага	аміні́раваных
Д.	аміні́раванаму	аміні́раванай	аміні́раванаму	аміні́раваным
В.	аміні́раваны (неадуш.) аміні́раванага (адуш.)	аміні́раваную	аміні́раванае	аміні́раваныя (неадуш.) аміні́раваных (адуш.)
Т.	аміні́раваным	аміні́раванай аміні́раванаю	аміні́раваным	аміні́раванымі
М.	аміні́раваным	аміні́раванай	аміні́раваным	аміні́раваных

Крыніцы: piskunou2012.

аміні́раваць

‘увесці (уводзіць) пэўную амінагрупу ў малекулу; забрудзіць (забруджваць) што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

аміні́раваць

‘увесці (уводзіць) пэўную амінагрупу ў малекулу; забрудзіць (забруджваць) што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum