заіржа́ўлены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заіржа́ўлены |
заіржа́ўленая |
заіржа́ўленае |
заіржа́ўленыя |
| Р. |
заіржа́ўленага |
заіржа́ўленай заіржа́ўленае |
заіржа́ўленага |
заіржа́ўленых |
| Д. |
заіржа́ўленаму |
заіржа́ўленай |
заіржа́ўленаму |
заіржа́ўленым |
| В. |
заіржа́ўлены (неадуш.) |
заіржа́ўленую |
заіржа́ўленае |
заіржа́ўленыя (неадуш.) |
| Т. |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленай заіржа́ўленаю |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленымі |
| М. |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленай |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
заіржа́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заіржа́ўлены |
заіржа́ўленая |
заіржа́ўленае |
заіржа́ўленыя |
| Р. |
заіржа́ўленага |
заіржа́ўленай заіржа́ўленае |
заіржа́ўленага |
заіржа́ўленых |
| Д. |
заіржа́ўленаму |
заіржа́ўленай |
заіржа́ўленаму |
заіржа́ўленым |
| В. |
заіржа́ўлены (неадуш.) |
заіржа́ўленую |
заіржа́ўленае |
заіржа́ўленыя (неадуш.) |
| Т. |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленай заіржа́ўленаю |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленымі |
| М. |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленай |
заіржа́ўленым |
заіржа́ўленых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
заіржа́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заіржу́ |
заіржо́м |
| 2-я ас. |
заіржэ́ш |
заіржаце́ |
| 3-я ас. |
заіржэ́ |
заіржу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заіржа́ў |
заіржа́лі |
| ж. |
заіржа́ла |
| н. |
заіржа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заіржы́ |
заіржы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заіржа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заірза́ць
‘заіржаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заіржу́ |
заіржо́м |
| 2-я ас. |
заіржэ́ш |
заіржаце́ |
| 3-я ас. |
заіржэ́ |
заіржу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заірза́ў |
заірза́лі |
| ж. |
заірза́ла |
| н. |
заірза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заіржы́ |
заіржы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заірза́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заі́рка
‘жан. да заірац - жыхар Заіра’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заі́рка |
заі́ркі |
| Р. |
заі́ркі |
заі́рак |
| Д. |
заі́рцы |
заі́ркам |
| В. |
заі́рку |
заі́рак |
| Т. |
заі́ркай заі́ркаю |
заі́ркамі |
| М. |
заі́рцы |
заі́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
заіскры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заіскры́цца |
заіскра́цца |
| Прошлы час |
| м. |
заіскры́ўся |
заіскры́ліся |
| ж. |
заіскры́лася |
| н. |
заіскры́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заіскры́ць
‘заіскрыцца’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заіскры́ць |
заіскра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заіскры́ў |
заіскры́лі |
| ж. |
заіскры́ла |
| н. |
заіскры́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заіскры́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заіснава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заіснуе́ |
заісную́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заіснава́ў |
заіснава́лі |
| ж. |
заіснава́ла |
| н. |
заіснава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заіснава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заіснава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заісну́ю |
заісну́ем |
| 2-я ас. |
заісну́еш |
заісну́еце |
| 3-я ас. |
заісну́е |
заісну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заіснава́ў |
заіснава́лі |
| ж. |
заіснава́ла |
| н. |
заіснава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заісну́й |
заісну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заіснава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.