вандрава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вандру́ю |
вандру́ем |
| 2-я ас. |
вандру́еш |
вандру́еце |
| 3-я ас. |
вандру́е |
вандру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вандрава́ў |
вандрава́лі |
| ж. |
вандрава́ла |
| н. |
вандрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вандру́й |
вандру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вандру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вандро́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́вец |
вандро́ўцы |
| Р. |
вандро́ўца |
вандро́ўцаў |
| Д. |
вандро́ўцу |
вандро́ўцам |
| В. |
вандро́ўца |
вандро́ўцаў |
| Т. |
вандро́ўцам |
вандро́ўцамі |
| М. |
вандро́ўцу |
вандро́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вандро́вішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́вішча |
вандро́вішчы |
| Р. |
вандро́вішча |
вандро́вішч вандро́вішчаў |
| Д. |
вандро́вішчу |
вандро́вішчам |
| В. |
вандро́вішча |
вандро́вішчы |
| Т. |
вандро́вішчам |
вандро́вішчамі |
| М. |
вандро́вішчы |
вандро́вішчах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
вандро́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вандро́ўе |
| Р. |
вандро́ўя |
| Д. |
вандро́ўю |
| В. |
вандро́ўе |
| Т. |
вандро́ўем |
| М. |
вандро́ўі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вандро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́ўка |
вандро́ўкі |
| Р. |
вандро́ўкі |
вандро́вак |
| Д. |
вандро́ўцы |
вандро́ўкам |
| В. |
вандро́ўку |
вандро́ўкі |
| Т. |
вандро́ўкай вандро́ўкаю |
вандро́ўкамі |
| М. |
вандро́ўцы |
вандро́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вандро́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́ўнік |
вандро́ўнікі |
| Р. |
вандро́ўніка |
вандро́ўнікаў |
| Д. |
вандро́ўніку |
вандро́ўнікам |
| В. |
вандро́ўніка |
вандро́ўнікаў |
| Т. |
вандро́ўнікам |
вандро́ўнікамі |
| М. |
вандро́ўніку |
вандро́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вандро́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́ўніца |
вандро́ўніцы |
| Р. |
вандро́ўніцы |
вандро́ўніц |
| Д. |
вандро́ўніцы |
вандро́ўніцам |
| В. |
вандро́ўніцу |
вандро́ўніц |
| Т. |
вандро́ўніцай вандро́ўніцаю |
вандро́ўніцамі |
| М. |
вандро́ўніцы |
вандро́ўніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вандро́ўніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вандро́ўніцкі |
вандро́ўніцкая |
вандро́ўніцкае |
вандро́ўніцкія |
| Р. |
вандро́ўніцкага |
вандро́ўніцкай вандро́ўніцкае |
вандро́ўніцкага |
вандро́ўніцкіх |
| Д. |
вандро́ўніцкаму |
вандро́ўніцкай |
вандро́ўніцкаму |
вандро́ўніцкім |
| В. |
вандро́ўніцкі (неадуш.) вандро́ўніцкага (адуш.) |
вандро́ўніцкую |
вандро́ўніцкае |
вандро́ўніцкія (неадуш.) вандро́ўніцкіх (адуш.) |
| Т. |
вандро́ўніцкім |
вандро́ўніцкай вандро́ўніцкаю |
вандро́ўніцкім |
вандро́ўніцкімі |
| М. |
вандро́ўніцкім |
вандро́ўніцкай |
вандро́ўніцкім |
вандро́ўніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вандро́ўніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вандро́ўніцтва |
вандро́ўніцтвы |
| Р. |
вандро́ўніцтва |
вандро́ўніцтваў |
| Д. |
вандро́ўніцтву |
вандро́ўніцтвам |
| В. |
вандро́ўніцтва |
вандро́ўніцтвы |
| Т. |
вандро́ўніцтвам |
вандро́ўніцтвамі |
| М. |
вандро́ўніцтве |
вандро́ўніцтвах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вандро́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вандро́ўны |
вандро́ўная |
вандро́ўнае |
вандро́ўныя |
| Р. |
вандро́ўнага |
вандро́ўнай вандро́ўнае |
вандро́ўнага |
вандро́ўных |
| Д. |
вандро́ўнаму |
вандро́ўнай |
вандро́ўнаму |
вандро́ўным |
| В. |
вандро́ўны (неадуш.) вандро́ўнага (адуш.) |
вандро́ўную |
вандро́ўнае |
вандро́ўныя (неадуш.) вандро́ўных (адуш.) |
| Т. |
вандро́ўным |
вандро́ўнай вандро́ўнаю |
вандро́ўным |
вандро́ўнымі |
| М. |
вандро́ўным |
вандро́ўнай |
вандро́ўным |
вандро́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.