Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

Кана́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кана́ва
Р. Кана́вы
Д. Кана́ве
В. Кана́ву
Т. Кана́вай
Кана́ваю
М. Кана́ве

канаваачышча́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канаваачышча́льнік канаваачышча́льнікі
Р. канаваачышча́льніка канаваачышча́льнікаў
Д. канаваачышча́льніку канаваачышча́льнікам
В. канаваачышча́льнік канаваачышча́льнікі
Т. канаваачышча́льнікам канаваачышча́льнікамі
М. канаваачышча́льніку канаваачышча́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канавакапа́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канавакапа́льнік канавакапа́льнікі
Р. канавакапа́льніка канавакапа́льнікаў
Д. канавакапа́льніку канавакапа́льнікам
В. канавакапа́льнік канавакапа́льнікі
Т. канавакапа́льнікам канавакапа́льнікамі
М. канавакапа́льніку канавакапа́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канавакапа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канавакапа́льны канавакапа́льная канавакапа́льнае канавакапа́льныя
Р. канавакапа́льнага канавакапа́льнай
канавакапа́льнае		 канавакапа́льнага канавакапа́льных
Д. канавакапа́льнаму канавакапа́льнай канавакапа́льнаму канавакапа́льным
В. канавакапа́льны (неадуш.)
канавакапа́льнага (адуш.)		 канавакапа́льную канавакапа́льнае канавакапа́льныя (неадуш.)
канавакапа́льных (адуш.)
Т. канавакапа́льным канавакапа́льнай
канавакапа́льнаю		 канавакапа́льным канавакапа́льнымі
М. канавакапа́льным канавакапа́льнай канавакапа́льным канавакапа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

канава́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канава́л канава́лы
Р. канава́ла канава́лаў
Д. канава́лу канава́лам
В. канава́ла канава́лаў
Т. канава́лам канава́ламі
М. канава́ле канава́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Канава́лава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Канава́лава
Р. Канава́лава
Д. Канава́лаву
В. Канава́лава
Т. Канава́лавам
М. Канава́лаве

Канава́лаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Канава́лаўшчына
Р. Канава́лаўшчыны
Д. Канава́лаўшчыне
В. Канава́лаўшчыну
Т. Канава́лаўшчынай
Канава́лаўшчынаю
М. Канава́лаўшчыне

Канава́лы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Канава́лы
Р. Канава́лаў
Д. Канава́лам
В. Канава́лы
Т. Канава́ламі
М. Канава́лах

канава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. канава́нне
Р. канава́ння
Д. канава́нню
В. канава́нне
Т. канава́ннем
М. канава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

канава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канава́ны канава́ная канава́нае канава́ныя
Р. канава́нага канава́най
канава́нае		 канава́нага канава́ных
Д. канава́наму канава́най канава́наму канава́ным
В. канава́ны (неадуш.)
канава́нага (адуш.)		 канава́ную канава́нае канава́ныя (неадуш.)
канава́ных (адуш.)
Т. канава́ным канава́най
канава́наю		 канава́ным канава́нымі
М. канава́ным канава́най канава́ным канава́ных

Крыніцы: piskunou2012.