Verbum

анлайнавы слоўнік

камяні́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	камяні́сты	камяні́стая	камяні́стае	камяні́стыя
Р.	камяні́стага	камяні́стай камяні́стае	камяні́стага	камяні́стых
Д.	камяні́стаму	камяні́стай	камяні́стаму	камяні́стым
В.	камяні́сты (неадуш.) камяні́стага (адуш.)	камяні́стую	камяні́стае	камяні́стыя (неадуш.) камяні́стых (адуш.)
Т.	камяні́стым	камяні́стай камяні́стаю	камяні́стым	камяні́стымі
М.	камяні́стым	камяні́стай	камяні́стым	камяні́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

камяні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Камяні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

камяні́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Камяні́чнік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

камянко́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	камянко́ўскі	камянко́ўская	камянко́ўскае	камянко́ўскія
Р.	камянко́ўскага	камянко́ўскай камянко́ўскае	камянко́ўскага	камянко́ўскіх
Д.	камянко́ўскаму	камянко́ўскай	камянко́ўскаму	камянко́ўскім
В.	камянко́ўскі (неадуш.) камянко́ўскага (адуш.)	камянко́ўскую	камянко́ўскае	камянко́ўскія (неадуш.) камянко́ўскіх (адуш.)
Т.	камянко́ўскім	камянко́ўскай камянко́ўскаю	камянко́ўскім	камянко́ўскімі
М.	камянко́ўскім	камянко́ўскай	камянко́ўскім	камянко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Камянно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Камяно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Камянпо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Камянча́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы