суб’я́дзерны
прыметнік, адносны
| суб’я́дзерны | суб’я́дзерная | суб’я́дзернае | суб’я́дзерныя | |
| суб’я́дзернага | суб’я́дзернай суб’я́дзернае |
суб’я́дзернага | суб’я́дзерных | |
| суб’я́дзернаму | суб’я́дзернай | суб’я́дзернаму | суб’я́дзерным | |
| суб’я́дзерны ( суб’я́дзернага ( |
суб’я́дзерную | суб’я́дзернае | суб’я́дзерныя ( суб’я́дзерных ( |
|
| суб’я́дзерным | суб’я́дзернай суб’я́дзернаю |
суб’я́дзерным | суб’я́дзернымі | |
| суб’я́дзерным | суб’я́дзернай | суб’я́дзерным | суб’я́дзерных | |
Крыніцы:
суб’ядро́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| суб’ядро́ | |
| суб’ядра́ | |
| суб’ядру́ | |
| суб’ядро́ | |
| суб’ядро́м | |
| суб’ядры́ |
Крыніцы:
Субялі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Субялі́ | |
| Субялё́ў | |
| Субяля́м | |
| Субялі́ | |
| Субяля́мі | |
| Субяля́х |
субясе́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| субясе́днік | субясе́днікі | |
| субясе́дніка | субясе́днікаў | |
| субясе́дніку | субясе́днікам | |
| субясе́дніка | субясе́днікаў | |
| субясе́днікам | субясе́днікамі | |
| субясе́дніку | субясе́дніках |
Крыніцы:
субясе́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| субясе́дніца | субясе́дніцы | |
| субясе́дніцы | субясе́дніц | |
| субясе́дніцы | субясе́дніцам | |
| субясе́дніцу | субясе́дніц | |
| субясе́дніцай субясе́дніцаю |
субясе́дніцамі | |
| субясе́дніцы | субясе́дніцах |
Крыніцы:
Су́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Су́ва | |
| Су́вы | |
| Су́ве | |
| Су́ву | |
| Су́вай Су́ваю |
|
| Су́ве |
сува́жна
прыслоўе
| сува́жна | - | - |
Крыніцы:
сува́жны
прыметнік, якасны
| сува́жны | сува́жная | сува́жнае | сува́жныя | |
| сува́жнага | сува́жнай сува́жнае |
сува́жнага | сува́жных | |
| сува́жнаму | сува́жнай | сува́жнаму | сува́жным | |
| сува́жны ( сува́жнага ( |
сува́жную | сува́жнае | сува́жныя ( сува́жных ( |
|
| сува́жным | сува́жнай сува́жнаю |
сува́жным | сува́жнымі | |
| сува́жным | сува́жнай | сува́жным | сува́жных | |
су́валачны
прыметнік, адносны
| су́валачны | су́валачная | су́валачнае | су́валачныя | |
| су́валачнага | су́валачнай су́валачнае |
су́валачнага | су́валачных | |
| су́валачнаму | су́валачнай | су́валачнаму | су́валачным | |
| су́валачны ( су́валачнага ( |
су́валачную | су́валачнае | су́валачныя ( су́валачных ( |
|
| су́валачным | су́валачнай су́валачнаю |
су́валачным | су́валачнымі | |
| су́валачным | су́валачнай | су́валачным | су́валачных | |
Крыніцы:
Сува́лкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Сува́лкава | |
| Сува́лкава | |
| Сува́лкаву | |
| Сува́лкава | |
| Сува́лкавам | |
| Сува́лкаве |