узрухну́ць
‘ссунуць, зрушыць, скрануць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| узрухну́ | узрухнё́м | |
| узрухне́ш | узрухняце́ | |
| узрухне́ | узрухну́ць | |
| Прошлы час | ||
| узрухну́ў | узрухну́лі | |
| узрухну́ла | ||
| узрухну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| узрухні́ | узрухні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| узрухну́ўшы | ||
Крыніцы:
узру́чніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| узру́чніцца | - | |
| Прошлы час | ||
| - | - | |
| - | ||
| узру́чнілася | ||
Крыніцы:
узру́чніць
‘зрабіць што-небудзь зручнейшым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| узру́чню | узру́чнім | |
| узру́чніш | узру́чніце | |
| узру́чніць | узру́чняць | |
| Прошлы час | ||
| узру́чніў | узру́чнілі | |
| узру́чніла | ||
| узру́чніла | ||
| Загадны лад | ||
| узру́чні | узру́чніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| узру́чніўшы | ||
Крыніцы:
узручня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| узручня́ецца | узручня́юцца | |
| Прошлы час | ||
| узручня́ўся | узручня́ліся | |
| узручня́лася | ||
| узручня́лася | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| узручня́ючыся | ||
Крыніцы:
узручня́ць
‘рабіць што-небудзь зручнейшым’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| узручня́ю | узручня́ем | |
| узручня́еш | узручня́еце | |
| узручня́е | узручня́юць | |
| Прошлы час | ||
| узручня́ў | узручня́лі | |
| узручня́ла | ||
| узручня́ла | ||
| Загадны лад | ||
| узручня́й | узручня́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| узручня́ючы | ||
Крыніцы:
узруша́льна
прыслоўе
| узруша́льна | - | - |
Крыніцы:
узруша́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| узруша́льнасць | |
| узруша́льнасці | |
| узруша́льнасці | |
| узруша́льнасць | |
| узруша́льнасцю | |
| узруша́льнасці |
Крыніцы:
узруша́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| узруша́льнік | узруша́льнікі | |
| узруша́льніка | узруша́льнікаў | |
| узруша́льніку | узруша́льнікам | |
| узруша́льніка | узруша́льнікаў | |
| узруша́льнікам | узруша́льнікамі | |
| узруша́льніку | узруша́льніках |
Крыніцы:
узруша́льны
прыметнік, якасны
| узруша́льны | узруша́льная | узруша́льнае | узруша́льныя | |
| узруша́льнага | узруша́льнай узруша́льнае |
узруша́льнага | узруша́льных | |
| узруша́льнаму | узруша́льнай | узруша́льнаму | узруша́льным | |
| узруша́льны ( узруша́льнага ( |
узруша́льную | узруша́льнае | узруша́льныя ( узруша́льных ( |
|
| узруша́льным | узруша́льнай узруша́льнаю |
узруша́льным | узруша́льнымі | |
| узруша́льным | узруша́льнай | узруша́льным | узруша́льных | |
Крыніцы:
узру́шана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| узру́шана | узру́шаней | - |
Крыніцы: