аднагру́пніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднагру́пніца |
аднагру́пніцы |
| Р. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніц |
| Д. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніцам |
| В. |
аднагру́пніцу |
аднагру́пніц |
| Т. |
аднагру́пніцай аднагру́пніцаю |
аднагру́пніцамі |
| М. |
аднагру́пніцы |
аднагру́пніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| аднагу́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аднагу́чнасць |
| Р. |
аднагу́чнасці |
| Д. |
аднагу́чнасці |
| В. |
аднагу́чнасць |
| Т. |
аднагу́чнасцю |
| М. |
аднагу́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднагу́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднагу́чны |
аднагу́чная |
аднагу́чнае |
аднагу́чныя |
| Р. |
аднагу́чнага |
аднагу́чнай аднагу́чнае |
аднагу́чнага |
аднагу́чных |
| Д. |
аднагу́чнаму |
аднагу́чнай |
аднагу́чнаму |
аднагу́чным |
| В. |
аднагу́чны (неадуш.) аднагу́чнага (адуш.) |
аднагу́чную |
аднагу́чнае |
аднагу́чныя (неадуш.) аднагу́чных (адуш.) |
| Т. |
аднагу́чным |
аднагу́чнай аднагу́чнаю |
аднагу́чным |
аднагу́чнымі |
| М. |
аднагу́чным |
аднагу́чнай |
аднагу́чным |
аднагу́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адна́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адна́да |
адна́ды |
| Р. |
адна́ды |
адна́д |
| Д. |
адна́дзе |
адна́дам |
| В. |
адна́ду |
адна́ды |
| Т. |
адна́дай адна́даю |
адна́дамі |
| М. |
адна́дзе |
адна́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аднадво́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднадво́рац |
аднадво́рцы |
| Р. |
аднадво́рца |
аднадво́рцаў |
| Д. |
аднадво́рцу |
аднадво́рцам |
| В. |
аднадво́рца |
аднадво́рцаў |
| Т. |
аднадво́рцам |
аднадво́рцамі |
| М. |
аднадво́рцу |
аднадво́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аднадво́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднадво́рка |
аднадво́ркі |
| Р. |
аднадво́ркі |
аднадво́рак |
| Д. |
аднадво́рцы |
аднадво́ркам |
| В. |
аднадво́рку |
аднадво́рак |
| Т. |
аднадво́ркай аднадво́ркаю |
аднадво́ркамі |
| М. |
аднадво́рцы |
аднадво́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адна́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адна́джаны |
адна́джаная |
адна́джанае |
адна́джаныя |
| Р. |
адна́джанага |
адна́джанай адна́джанае |
адна́джанага |
адна́джаных |
| Д. |
адна́джанаму |
адна́джанай |
адна́джанаму |
адна́джаным |
| В. |
адна́джаны (неадуш.) адна́джанага (адуш.) |
адна́джаную |
адна́джанае |
адна́джаныя (неадуш.) адна́джаных (адуш.) |
| Т. |
адна́джаным |
адна́джанай адна́джанаю |
адна́джаным |
адна́джанымі |
| М. |
адна́джаным |
адна́джанай |
адна́джаным |
адна́джаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адна́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адна́джаны |
адна́джаная |
адна́джанае |
адна́джаныя |
| Р. |
адна́джанага |
адна́джанай адна́джанае |
адна́джанага |
адна́джаных |
| Д. |
адна́джанаму |
адна́джанай |
адна́джанаму |
адна́джаным |
| В. |
адна́джаны (неадуш.) адна́джанага (адуш.) |
адна́джаную |
адна́джанае |
адна́джаныя (неадуш.) адна́джаных (адуш.) |
| Т. |
адна́джаным |
адна́джанай адна́джанаю |
адна́джаным |
адна́джанымі |
| М. |
адна́джаным |
адна́джанай |
адна́джаным |
адна́джаных |
Кароткая форма: адна́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.