Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кастанье́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кастанье́тны кастанье́тная кастанье́тнае кастанье́тныя
Р. кастанье́тнага кастанье́тнай
кастанье́тнае		 кастанье́тнага кастанье́тных
Д. кастанье́тнаму кастанье́тнай кастанье́тнаму кастанье́тным
В. кастанье́тны (неадуш.)
кастанье́тнага (адуш.)		 кастанье́тную кастанье́тнае кастанье́тныя (неадуш.)
кастанье́тных (адуш.)
Т. кастанье́тным кастанье́тнай
кастанье́тнаю		 кастанье́тным кастанье́тнымі
М. кастанье́тным кастанье́тнай кастанье́тным кастанье́тных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

кастапра́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кастапра́ў кастапра́вы
Р. кастапра́ва кастапра́ваў
Д. кастапра́ву кастапра́вам
В. кастапра́ва кастапра́ваў
Т. кастапра́вам кастапра́вамі
М. кастапра́ве кастапра́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кастапра́ўнічаць

‘выступаць у якасці кастаправа’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кастапра́ўнічаю кастапра́ўнічаем
2-я ас. кастапра́ўнічаеш кастапра́ўнічаеце
3-я ас. кастапра́ўнічае кастапра́ўнічаюць
Прошлы час
м. кастапра́ўнічаў кастапра́ўнічалі
ж. кастапра́ўнічала
н. кастапра́ўнічала
Загадны лад
2-я ас. кастапра́ўнічай кастапра́ўнічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кастапра́ўнічаючы

Крыніцы: piskunou2012.

кастапра́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кастапра́ўства
Р. кастапра́ўства
Д. кастапра́ўству
В. кастапра́ўства
Т. кастапра́ўствам
М. кастапра́ўстве

Крыніцы: piskunou2012.

каста́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. каста́р
Р. каста́ру
Д. каста́ру
В. каста́р
Т. каста́рам
М. каста́ры

Крыніцы: krapivabr2012.

Кастары́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кастары́
Р. Кастаро́ў
Д. Кастара́м
В. Кастары́
Т. Кастара́мі
М. Кастара́х

кастарэ́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кастарэ́з кастарэ́зы
Р. кастарэ́за кастарэ́заў
Д. кастарэ́зу кастарэ́зам
В. кастарэ́за кастарэ́заў
Т. кастарэ́зам кастарэ́замі
М. кастарэ́зе кастарэ́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кастарэ́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кастарэ́зны кастарэ́зная кастарэ́знае кастарэ́зныя
Р. кастарэ́знага кастарэ́знай
кастарэ́знае		 кастарэ́знага кастарэ́зных
Д. кастарэ́знаму кастарэ́знай кастарэ́знаму кастарэ́зным
В. кастарэ́зны (неадуш.)
кастарэ́знага (адуш.)		 кастарэ́зную кастарэ́знае кастарэ́зныя (неадуш.)
кастарэ́зных (адуш.)
Т. кастарэ́зным кастарэ́знай
кастарэ́знаю		 кастарэ́зным кастарэ́знымі
М. кастарэ́зным кастарэ́знай кастарэ́зным кастарэ́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кастля́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. кастля́васць
Р. кастля́васці
Д. кастля́васці
В. кастля́васць
Т. кастля́васцю
М. кастля́васці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кастля́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кастля́вы кастля́вая кастля́вае кастля́выя
Р. кастля́вага кастля́вай
кастля́вае		 кастля́вага кастля́вых
Д. кастля́ваму кастля́вай кастля́ваму кастля́вым
В. кастля́вы (неадуш.)
кастля́вага (адуш.)		 кастля́вую кастля́вае кастля́выя (неадуш.)
кастля́вых (адуш.)
Т. кастля́вым кастля́вай
кастля́ваю		 кастля́вым кастля́вымі
М. кастля́вым кастля́вай кастля́вым кастля́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.