Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

чараўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чараўні́ца чараўні́цы
Р. чараўні́цы чараўні́ц
Д. чараўні́цы чараўні́цам
В. чараўні́цу чараўні́ц
Т. чараўні́цай
чараўні́цаю		 чараўні́цамі
М. чараўні́цы чараўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чараўні́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чараўні́цкі чараўні́цкая чараўні́цкае чараўні́цкія
Р. чараўні́цкага чараўні́цкай
чараўні́цкае		 чараўні́цкага чараўні́цкіх
Д. чараўні́цкаму чараўні́цкай чараўні́цкаму чараўні́цкім
В. чараўні́цкі (неадуш.)
чараўні́цкага (адуш.)		 чараўні́цкую чараўні́цкае чараўні́цкія (неадуш.)
чараўні́цкіх (адуш.)
Т. чараўні́цкім чараўні́цкай
чараўні́цкаю		 чараўні́цкім чараўні́цкімі
М. чараўні́цкім чараўні́цкай чараўні́цкім чараўні́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чараўні́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. чараўні́цтва
Р. чараўні́цтва
Д. чараўні́цтву
В. чараўні́цтва
Т. чараўні́цтвам
М. чараўні́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чараўні́ча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
чараўні́ча - -

чараўні́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. чараўні́часць
Р. чараўні́часці
Д. чараўні́часці
В. чараўні́часць
Т. чараўні́часцю
М. чараўні́часці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чараўні́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чараўні́чы чараўні́чая чараўні́чае чараўні́чыя
Р. чараўні́чага чараўні́чай
чараўні́чае		 чараўні́чага чараўні́чых
Д. чараўні́чаму чараўні́чай чараўні́чаму чараўні́чым
В. чараўні́чы (неадуш.)
чараўні́чага (адуш.)		 чараўні́чую чараўні́чае чараўні́чыя (неадуш.)
чараўні́чых (адуш.)
Т. чараўні́чым чараўні́чай
чараўні́чаю		 чараўні́чым чараўні́чымі
М. чараўні́чым чараўні́чай чараўні́чым чараўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чара́хнуць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. чара́хну чара́хнем
2-я ас. чара́хнеш чара́хнеце
3-я ас. чара́хне чара́хнуць
Прошлы час
м. чара́хнуў чара́хнулі
ж. чара́хнула
н. чара́хнула
Загадны лад
2-я ас. чара́хні чара́хніце
Дзеепрыслоўе
прош. час чара́хнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарацве́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. чарацве́т
Р. чарацве́ту
Д. чарацве́ту
В. чарацве́т
Т. чарацве́там
М. чарацве́це

Крыніцы: piskunou2012.

чараці́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чараці́на чараці́ны
Р. чараці́ны чараці́н
Д. чараці́не чараці́нам
В. чараці́ну чараці́ны
Т. чараці́най
чараці́наю		 чараці́намі
М. чараці́не чараці́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чараці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чараці́нка чараці́нкі
Р. чараці́нкі чараці́нак
Д. чараці́нцы чараці́нкам
В. чараці́нку чараці́нкі
Т. чараці́нкай
чараці́нкаю		 чараці́нкамі
М. чараці́нцы чараці́нках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.