Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

чарапо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чарапо́к чарапкі́
Р. чарапка́ чарапко́ў
Д. чарапку́ чарапка́м
В. чарапо́к чарапкі́
Т. чарапко́м чарапка́мі
М. чарапку́ чарапка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Чарапо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Чарапо́ўшчына
Р. Чарапо́ўшчыны
Д. Чарапо́ўшчыне
В. Чарапо́ўшчыну
Т. Чарапо́ўшчынай
Чарапо́ўшчынаю
М. Чарапо́ўшчыне

Чарапы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чарапы́
Р. Чарапо́ў
Д. Чарапа́м
В. Чарапы́
Т. Чарапа́мі
М. Чарапа́х

чарапя́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чарапя́нка чарапя́нкі
Р. чарапя́нкі чарапя́нак
Д. чарапя́нцы чарапя́нкам
В. чарапя́нку чарапя́нкі
Т. чарапя́нкай
чарапя́нкаю		 чарапя́нкамі
М. чарапя́нцы чарапя́нках

Крыніцы: piskunou2012.

чарапяны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарапяны́ чарапяна́я чарапяно́е чарапяны́я
Р. чарапяно́га чарапяно́й
чарапяно́е		 чарапяно́га чарапяны́х
Д. чарапяно́му чарапяно́й чарапяно́му чарапяны́м
В. чарапяны́ (неадуш.)
чарапяно́га (адуш.)		 чарапяну́ю чарапяно́е чарапяны́я (неадуш.)
чарапяны́х (адуш.)
Т. чарапяны́м чарапяно́й
чарапяно́ю		 чарапяны́м чарапяны́мі
М. чарапяны́м чарапяно́й чарапяны́м чарапяны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Чара́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чара́сы
Р. Чара́с
Чара́саў
Д. Чара́сам
В. Чара́сы
Т. Чара́самі
М. Чара́сах

чарато́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарато́вы чарато́вая чарато́вае чарато́выя
Р. чарато́вага чарато́вай
чарато́вае		 чарато́вага чарато́вых
Д. чарато́ваму чарато́вай чарато́ваму чарато́вым
В. чарато́вы (неадуш.) чарато́вую чарато́вае чарато́выя (неадуш.)
Т. чарато́вым чарато́вай
чарато́ваю		 чарато́вым чарато́вымі
М. чарато́вым чарато́вай чарато́вым чарато́вых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Чараты́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чараты́
Р. Чарато́ў
Д. Чарата́м
В. Чараты́
Т. Чарата́мі
М. Чарата́х

Чараўкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чараўкі́
Р. Чараўко́ў
Д. Чараўка́м
В. Чараўкі́
Т. Чараўка́мі
М. Чараўка́х

чараўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чараўні́к чараўнікі́
Р. чараўніка́ чараўніко́ў
Д. чараўніку́ чараўніка́м
В. чараўніка́ чараўніко́ў
Т. чараўніко́м чараўніка́мі
М. чараўніку́ чараўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.