чарвя́к
‘жывёльны арганізм’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарвя́к |
чарвякі́ чэ́рві |
| Р. |
чарвяка́ |
чарвяко́ў чарве́й |
| Д. |
чарвяку́ |
чарвяка́м чарвя́м |
| В. |
чарвяка́ |
чарвяко́ў чарве́й |
| Т. |
чарвяко́м |
чарвяка́мі чарвя́мі |
| М. |
чарвяку́ |
чарвяка́х чарвя́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарвя́к
‘агідны чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарвя́к |
чарвякі́ чэ́рві |
| Р. |
чарвяка́ |
чарвяко́ў чарве́й |
| Д. |
чарвяку́ |
чарвяка́м чарвя́м |
| В. |
чарвяка́ |
чарвяко́ў чарве́й |
| Т. |
чарвяко́м |
чарвяка́мі чарвя́мі |
| М. |
чарвяку́ |
чарвяка́х чарвя́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарвя́к
‘зубчастае кола’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарвя́к |
чарвякі́ |
| Р. |
чарвяка́ |
чарвяко́ў |
| Д. |
чарвяку́ |
чарвяка́м |
| В. |
чарвя́к |
чарвякі́ |
| Т. |
чарвяко́м |
чарвяка́мі |
| М. |
чарвяку́ |
чарвяка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарвяко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чарвяко́вы |
чарвяко́вая |
чарвяко́вае |
чарвяко́выя |
| Р. |
чарвяко́вага |
чарвяко́вай чарвяко́вае |
чарвяко́вага |
чарвяко́вых |
| Д. |
чарвяко́ваму |
чарвяко́вай |
чарвяко́ваму |
чарвяко́вым |
| В. |
чарвяко́вы (неадуш.) чарвяко́вага (адуш.) |
чарвяко́вую |
чарвяко́вае |
чарвяко́выя (неадуш.) чарвяко́вых (адуш.) |
| Т. |
чарвяко́вым |
чарвяко́вай чарвяко́ваю |
чарвяко́вым |
чарвяко́вымі |
| М. |
чарвяко́вым |
чарвяко́вай |
чарвяко́вым |
чарвяко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарвято́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарвято́чына |
чарвято́чыны |
| Р. |
чарвято́чыны |
чарвято́чын |
| Д. |
чарвято́чыне |
чарвято́чынам |
| В. |
чарвято́чыну |
чарвято́чыны |
| Т. |
чарвято́чынай чарвято́чынаю |
чарвято́чынамі |
| М. |
чарвято́чыне |
чарвято́чынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
чарвя́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чарвя́чны |
чарвя́чная |
чарвя́чнае |
чарвя́чныя |
| Р. |
чарвя́чнага |
чарвя́чнай чарвя́чнае |
чарвя́чнага |
чарвя́чных |
| Д. |
чарвя́чнаму |
чарвя́чнай |
чарвя́чнаму |
чарвя́чным |
| В. |
чарвя́чны (неадуш.) чарвя́чнага (адуш.) |
чарвя́чную |
чарвя́чнае |
чарвя́чныя (неадуш.) чарвя́чных (адуш.) |
| Т. |
чарвя́чным |
чарвя́чнай чарвя́чнаю |
чарвя́чным |
чарвя́чнымі |
| М. |
чарвя́чным |
чарвя́чнай |
чарвя́чным |
чарвя́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Чарвячо́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Чарвячо́ва |
| Р. |
Чарвячо́ва |
| Д. |
Чарвячо́ву |
| В. |
Чарвячо́ва |
| Т. |
Чарвячо́вам |
| М. |
Чарвячо́ве |
чарвячо́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарвячо́к |
чарвячкі́ |
| Р. |
чарвячка́ |
чарвячко́ў |
| Д. |
чарвячку́ |
чарвячка́м |
| В. |
чарвячка́ |
чарвячко́ў |
| Т. |
чарвячко́м |
чарвячка́мі |
| М. |
чарвячку́ |
чарвячка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.