чарвято́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| чарвято́чына | чарвято́чыны | |
| чарвято́чыны | чарвято́чын | |
| чарвято́чыне | чарвято́чынам | |
| чарвято́чыну | чарвято́чыны | |
| чарвято́чынай чарвято́чынаю |
чарвято́чынамі | |
| чарвято́чыне | чарвято́чынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)